قالُوا أَ وَ لَمْ تَكُ تَأْتِيكُمْ رُسُلُكُمْ بِالْبَيِّناتِ
براى اقرار و اعتراف و اثبات استحقاق آنها .
قالُوا بَلى
اقرار كردند .
قالُوا فَادْعُوا
اشاره به اينكه ما همچه قدرتى نداريم خود دانيد و خداى خود از او طلب كنيد و درخواست نمائيد .
وَ ما دُعاءُ الْكافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلالٍ
هر چه ناله و فرياد و درخواست كنند اجابت نميشود چنانچه از قول آنها ميفرمايد كه گفتند ،
رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْها فَإِنْ عُدْنا فَإِنَّا ظالِمُونَ
خداوند در جواب آنها ميفرمايد
قالَ اخْسَؤُا فِيها وَ لا تُكَلِّمُونِ
- مؤمنون آيهء 109 و 110 ) .
[ سوره غافر ( 40 ) : آيه 51 ]
إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهادُ ( 51 )
بدرستى كه ما هر آينه نصرت ميكنيم رسولان خود را و كسانى كه ايمان آورند در حيات دنيا و روزى كه قيام ميكنند شاهدها .
إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا
مفسرين نصرت الهى را گفتند باقامهء حجة و بغلبه در محاربه و بالطاف و تأييدات و بقوة قلب و به هلاكت عدو هر كدام بمقتضى مصلحة و حكمة لكن در اخبار بسيارى داريم كه مراد در دورهء رجعت است كه بعض انبياء و رسول محترم و ائمّهء اطهار و بسيارى از مؤمنين رجعت ميكنند و اعداء آنها و ظالمين به آنها هم رجعت ميكنند و از آنها انتقام كشيده مىشود .
اقول : در زمان ظهور حضرت بقية اللَّه حتّى بسيارى رجوع به دنيا ميكنند و آن حضرت هم از آنها انتقام ميكشد چنانچه در دعاء ندبه ميخوانى
« اين الطالب بذحول الانبياء و ابناء الانبياء اين الطالب بدم المقتول بكربلا » .
وَ يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهادُ
اشهاد جمع شاهد است مثل شهود و شهود روز قيمة بسيار هستند مثل انبياء و ائمّهء اطهار و ملائكهء كتبه و ملائكهء حفظه و مؤمنين و اعضاء بدن از لسان و دست و رجل و جلد و زمين و زمان و غير