بالا نازل شده كه مفهوم نزول هم همين است و فرق بين لام كه از براى نفع است و على كه براى ضرر است در جايى كه متعلق تاب هر دو را داشته باشد مثل نفس كه ميفرمايد فلنفسه و عليها و اما جايى كه متعلق نفع فقط دارد و هيچ ضررى ندارد بعلى هم تعبير مىشود مثل صل على محمد و آله يا متعلق ضرر صرف دارد بلام هم تعبير مىشود مثل و لهم عذاب اليم .
لِلنَّاسِ
كه غرض از نزول كتاب هدايت ناس است كه
إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ
اسراء آيهء 9 بسعادت دارين و نجات نشئتين .
بِالْحَقِّ
كه از جانب خدا آمده و موافق حكم و مصالح است و مشتمل بر جميع منافع و خالى از هر گونه عيب و نقص است .
فَمَنِ اهْتَدى فَلِنَفْسِهِ
هر كه بهرهبردارى كرد از اين كتاب و بدستورات و فرامين او عمل نمود و از منهيات او منتهى شد و بمعارف او معتقد شد و بمتشابهات او تفسير برأى نكرد و بالجمله متمسك به قرآن شد و او را احد ثقلين دانست و هدايت شد به اين كتاب پس بنفع خودش تمام مىشود و سعادت دارين و نجات از مهالك نشئتين پيدا مىكند .
وَ مَنْ ضَلَّ فَإِنَّما يَضِلُّ عَلَيْها
و هر كه اين كتاب را مهجور كرد و عقب سر انداخت كه ميفرمايد
وَ قالَ الرَّسُولُ يا رَبِّ إِنَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً
فرقان آيهء 32 و بآراء خود تأويلاتى نمود و بدستورات او عمل نكرد و از منهيات او منتهى نشد و بفرامين و احكام او اعتنايى نكرد و در ضلالت افتاد خودش خود را بضلالت انداخته و بر ضرر نفس خود از اين كه در معرض عقوبات و مضار و عذابهاى اخروى و محروم از منافع آن درآورده .
وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ
تو بوظيفهء خود ابلاغ فرمودى ديگر عهدهدار آنها نيستى .
[ سوره الزمر ( 39 ) : آيه 42 ]
اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها وَ الَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنامِها فَيُمْسِكُ الَّتِي قَضى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَ يُرْسِلُ الْأُخْرى إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ( 42 )
خداوند متعال