داده شده .
قالَ يا أَبَتِ افْعَلْ ما تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِي إِنْ شاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ
اسمعيل عرض كرد اى پدر بزرگوار بجا آور آنچه مأمور شدهاى زود باشد بيابى مرا انشاء اللَّه از صبر كنندهگان .
از همين آيه هم استفاده مىشود كه رؤياى ابراهيم امريه بود از جانب پروردگار و واجب بود بر ابراهيم زيرا امر ظاهر در وجوب است از اين جهت
قالَ يا أَبَتِ افْعَلْ ما تُؤْمَرُ
كه امر خدا بوده و در بعض اخبار دارد كه شيطان آنچه بابراهيم گفت كه خواب حجت نيست و ذبح اسمعيل قتل نفس زكيه است آن هم بى گناه و هر چه باسمعيل گفت كه او تن درندهد تأثيرى نكرد و از همين جمله
سَتَجِدُنِي إِنْ شاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ
استفاده مىشود مقام اسمعيل كه در مقام صبر حاضر باشد در راه خدا قربانى شود و از پيغمبر اكرم است فرمود
انا ابن الذبيحين
يكى اسمعيل كه ذبيح اللَّه نام گذارده شد و يكى پدر بزرگوارش حضرت عبد اللَّه كه حضرت عبد المطلب نذر كرده بود كه اگر دوازده پسر پيدا كند يكى را قربانى كند چون دوازده اولاد پيدا كرد قرعه زدند بنام عبد اللَّه درآمد اهل مكه مانع شدند كه فداء دهد شتر هر چه شتر زياد كرد و قرعه زدند به نام عبد اللَّه در آمد تا صد شتر بنام صد شتر خارج شد شيطان رفت نزد هاجر كه او را فريب دهد شرح قضايا را بر او گفت جواب داد پيغمبر خدا است هر چه مىكند به امر او است و بايد انجام دهد .
مقايسه كنيد اين قضيه را با حال ابى عبد اللَّه كه بدست خود على اكبر را سوار كرد و روانه كرد مقابل سى هزار دشمن كه در خبر دارد
فقطعوه بسيوفهم إربا إربا .
[ سوره الصافات ( 37 ) : آيه 103 ]
فَلَمَّا أَسْلَما وَ تَلَّهُ لِلْجَبِينِ ( 103 )
پس چون هر دو تسليم شدند ابراهيم براى ذبح كردن و اسمعيل براى ذبح شدن و خوابانيد ابراهيم اسمعيل