[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيه 8 ]
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ( 8 ) بدرستى كه در خلقت ازواج در زمين دليل واضح و آيه محكمهايست بر وجود حق و قدرت و علم بارى تعالى و نيستند اكثر افراد بشر مؤمن . از براى ايمان در قرآن مجيد و در لسان اخبار اطلاقات بسيارى دارد و بهر اطلاق درجاتى : 1 - ايمان بوجود اللَّه در مقابل طبيعى و دهرى و لا مذهب . 2 - ايمان بوحدانيت خداوند در مقابل مشركين . 3 - ايمان به علم و قدرت و ساير صفات الهى در مقابل حكماء كه او را علت ميدانند و انفكاك معلول از علت را محال ميدانند . 4 - ايمان به اينكه صفات عين ذات و منتزع از ذات است كه توحيد صفاتيست . 5 - ايمان بافعال الهى كه مختص بذات او است كه توحيد افعاليست . 6 - ايمان بجميع انبياء و رسل در مقابل كفار از يهود و نصارى و مجوس و غير اينها . 7 - ايمان در مقابل اسلام كه ميفرمايد : قالَتِ الْأَعْرابُ آمَنَّا قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَ لكِنْ قُولُوا