زكيه و غير اينها و در بعض اخبارش دارد كه نداء كننده امير المؤمنين است در چشمه خورشيد و در بعضى جبرئيل ندا مىكند كه قائم آل محمد ( ص ) ظاهر شد باسم و نسب او تا امير المؤمنين و در عصر همان روز شيطان ندا مىكند و دعوت مىكند به طرف سفيانى از شام . اهل حق به نداء اول متوجه مكه مىشوند و اهل باطل به طرف شام و روزگار آنها تباه مىشود كه مفاد اين آيه شريفه است .
( إِنْ نَشَأْ )
البته مشيت تعلق گرفته .
(
نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً )
كه همان صيحه باشد و آخرين علائم ظهور است .
(
فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِينَ )
يعنى صاحبان اعناق . چون اعناق جمع مؤنث است ، و خاضعين جمع مذكر يا بحذف مضاف . يا آنكه كسب تذكير كرده اعناق بواسطه ناس و در بعض اخبار دارد مراد معاندين ائمه اطهار هستند از بنى اميه و غير آنها و اين اخبار در تفسير برهان است رجوع فرمائيد .
[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيه 5 ]
وَ ما يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنَ الرَّحْمنِ مُحْدَثٍ إِلاَّ كانُوا عَنْهُ مُعْرِضِينَ ( 5 )
و نمىآيد آنها را از ذكرى از پروردگار رحمن تازهاى ، مگر آنكه آنها هستند از آن ذكر اعراض كنند .
(
وَ ما يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ )
ظاهرا مراد قرآن مجيد است چون يكى از اسامى قرآن ذكر است چنانچه مىفرمايد :
إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ
( سوره حجر آيهء 9 ) و همچنين
أَ وَ عَجِبْتُمْ أَنْ جاءَكُمْ ذِكْرٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَلى رَجُلٍ مِنْكُمْ
( سوره اعراف آيه 63 و 67 ) ،
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعالَمِينَ
( سوره يوسف آيه 104 ) و نيز
وَ هذا ذِكْرٌ مُبارَكٌ أَنْزَلْناهُ
( سوره انبياء آيهء 51 ) و غير اينها از آيات .
( مِنَ الرَّحْمنِ )
كه قرآن مجيد عين الفاظ او صادر از مصدر جلال پروردگار است و از اين جهت معجزه بزرگ حضرت رسالت است از حيث فصاحت و بلاغت و اخبار از مغيبات و از قضاياى انبياء سلف و از آينده و از حيث احكام و عقايد و اخلاقيات كه جهات معجزه بودن او را