صالحه و به معارف دينيه معالجه كنند ، لكن حين الموت اثر تام خود را كرده و ديگر قابل معالجه نيست و لو پشيمان شود و معرفت پيدا كند مثل همان مريضى كه ديگر قابل معالجه نيست ، البته نادم مىشود و مىفهمد ولى سودى ندارد ، لذا مىفرمايد .
وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ وَ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ
( سوره نساء آيه 28 ) كار از دست اطباء گرفته شده ، معالجه پذير نيست .
[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيه 103 ]
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ( 103 )
محققا در اين حكايتها هر آينه دليل و برهان قاطعى است براى اثبات حق و ابطال باطل و نيستند اكثر ناس كه ايمان بياورند .
(
إِنَّ فِي ذلِكَ )
اشاره به قضاياى امم سابقه ، حضرت موسى و ابراهيم و قوم آنها كه به چه عذابها هلاك شدند و در قيامت به چه بلاها مبتلا مىشوند كه در ضمن اين آيات شريفه بيان شده .
( لايه ) حجت است بر تمام كفار و مشركين كه درك كنند كه آثار كفر و شرك و ضلالت و مخالفت انبياء چه عواقب سويى دارد و قابل هيچگونه تداركى نيست .
(
وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ )
از زمان آدم الى كنون اكثريت با كفار و مشركين و فساق و فجار بوده ، مؤمن صالح در ميان اينها مثل يك خال سفيد است در بدن گاو سياه ، اگر بگوئيم مثل يك قطره است در درياى عميق ، زياد نگفتهايم و اغراق نيست .
[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيات 104 تا 105 ]
وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ( 104 ) كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَ ( 105 )
بيانش و تفسيرش گذشت در آيه قبل آيه 70 - .
تكذيب كردند قوم نوح فرستادگان خدا را .
نظر به اينكه حضرت رسول بسيار محزون و غمناك بود از مشركين و كفار يهود و نصارا كه ايمان نمىآورند و جسارت و اذيت مىكنند تا در مكه بود كه چه اندازه اذيت كشيد و بعد از هجرت تمام در جنگ و جدال آنها گرفتار بود ، خداوند تبارك و تعالى براى تسليت خاطر مبارك او اين قضاياى انبياء سلف را بيان مىفرمايد كه شما تنها نيستيد ، تمام انبياء قبل گرفتار اين نوع اشخاص بودند . اگر شما مدت رسالتت بيست و سه سال تقريبا بود در اين مدت كوتاه چه