لم يبق شىء مما خلقه اللَّه الا صلى على العبد لصلوة اللَّه عليه و صلوة ملائكته فمن لم يرغب فى هذا فهو جاهل مغرور قد برء اللَّه منه و رسوله و اهل بيته »
و از احد صادقين روايت كرده كه فرمود
« ما فى الميزان شىء اثقل من الصلاة على محمد و آل محمد ( ص ) و ان الرجل لتوضع اعماله فى الميزان فتميل به فيخرج ( حضرت رسالت ) الصلاة عليه فيضعفها فى ميزانه فيرجح )
الى غير ذلك از اخبار كثيره مخصوصا بعد از نمازها و در قنوت نماز و در ركوع و سجود نمازها و قبل از دعاء و بعد از دعاء و موارد ديگر كه بسيار است .
إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ
صلوة خداوند تمجيد و ثناء بر او است و صلوة ملائكه تنزيه و تقديس او است و صلوات مؤمنين دعاء در ارتقاء درجه و قبول شفاعت و ساير مقامات است .
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ
طريق صلوة بر آن حضرت را در اخبار زيادى به انحاء مختلفه ذكر فرمودهاند و تمام اينها مصاديق است بهر نحوى باشد خوب است .
وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً
سلام بر آن حضرت و ائمه طاهرين در زيارات بسيار است و معنى سلام را هم در مجلد اول در باب سلام نماز بيان كردهايم كه سه معنى دارد رجوع كنيد و تسليم اوامر و دستورات او باشيد .
[ سوره الأحزاب ( 33 ) : آيه 57 ]
إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً مُهِيناً ( 57 )
بدرستى كه كسانى كه اذيت ميكنند خدا و رسول خدا را لعن فرموده خداوند آنها را در دنيا و آخرة و مهيا نموده از براى آنها عذاب خوار كنندهاى .
حكاية : گفتند در زمان شريف حسين كه سلطان حجاز بود يكى از علماء شيعه بنام حاج شيخ محمد باقر حجه فروش يك سال كه مشرف شد دو نيابت به او دادند يكى در همين سال و ديگرى در سال بعد چون مشرف شد پس از فراغ از اعمال حج نظر به اينكه بايد سال ديگر هم مشرف شود و رفتن و برگشتن بر او دشوار بود در مكه توقف كرد علماء سنى نزد شريف حسين رفتند شكايت از شيعيان كه اينها لعن اين دو خليفه را ميكنند شريف حسين جلوگيرى كند ،