اى كسانى كه ايمان آوردهايد داخل بيوت پيغمبر نشويد مگر آنكه اذن دخول بگيريد بسوى طعام بدون اينكه نظر كنيد و انتظار طعام داشته باشيد يعنى تا طعام مهيا نشده وارد نشويد و لكن موقعى كه دعوت شديد پس داخل شويد و زمانى كه طعام اكل كرديد پس بيرون رويد و مكث نكنيد و نباشيد انس گير بصحبت و مكالمه محققا آن جلوس شما اذيت به رسول اللَّه است پس حيا مىكند بشما بفرمايد بيرون رويد ولى خداوند در بيان وظائف شما خوددارى نميكند و اگر متاعى از زوجات نبى ( ص ) طلب نموديد از پس حجاب سؤال كنيد اين پاكيزهتر است براى شما و براى آنها و نيست از براى شما اينكه نكاح كنيد ازواج او را بعد از رحلت او هرگز بدرستى كه اين عمل از شما نزد خداوند گناه بزرگيست و عقوبت شديد دارد .
مسئله : اغلب اين احكام اختصاص به نبى ( ص ) ندارد تمام مسلمين نسبت به يكديگر اين حكم را دارند بدون اذن داخل منزل احدى نميشود رفت در منزل كسى با كراهت مالك نميتوان نشست از زنهاى منزل متاعى طلبيد بايد از وراء حجاب باشد اذيت به احدى جايز نيست فقط عدم جواز نكاح زنها پس از فوت شوهر اختصاص به نبى ( ص ) دارد چنانچه مى فرمايد
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُيُوتاً غَيْرَ بُيُوتِكُمْ
- الى قوله تعالى -
وَ إِنْ قِيلَ لَكُمُ ارْجِعُوا فَارْجِعُوا
- الايه ( نور آيه 27 و 28 ) لكن براى اهميت حضرت رسالت و امتياز زوجات او بر ساير نساء و ساير خصوصيات ، خداوند اين آيه شريفه را نازل فرمود و چون حضرت بسيار حيا ميكرد كه بفرمايد داخل نشويد يا بيرون رويد و مؤمنين هم انس زياد داشتند كه در خدمت او باشند و با او صحبت نمايند اين دستورات نازل شد و در اخبار و كلمات مفسرين در شأن نزول اين آيه بياناتى دارند لكن چون آيه مطلق است صرف نظر ميكنيم و چون مطلب واضح روشنيست احتياج بشرح ندارد .