كه تمام اينها امراض قلبيه است اگر قابل معالجه باشد و معالجه كند سليم مىشود و اگر از قابليت افتاده قلب مريض ميگردد .
[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيات 90 تا 91 ]
وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ ( 90 ) وَ بُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِلْغاوِينَ ( 91 )
و نزديك شده و قرب پيدا كرده بهشت از براى اهل تقوى و ظاهر و بارز شده جحيم كه دوزخ باشد براى گمراه كنندگان .
اما قرب به بهشت براى متقين اينست كه به مجرد موت بشارت بهشت براى او مىآيد و در قبر درى از بهشت به روى او باز مىشود و در برزخ روح او را با بدن برزخى و قالب مثالى در بهشت عالم برزخ زمين وادى السلام نجف مىبرند و در محشر كنار حوض كوثر پاى منبر وسيله پيغمبر تحت لواى حمد امير المؤمنين زير سايه عرش الهى نسيمى از بهشت بر آنها ميوزد تا وارد بهشت شوند . و مراتب تقوى را مكرر بيان كردهايم كه اولين مرتبه او تقواى از عقائد فاسده و مذاهب باطله و طرق ضاله است سپس از اخلاق رذيله پس از آن از معاصى كبار بعد از آن از كليه معاصى تا برسد بدرجه تقوى از هر چه او را مشغول مىكند از ياد خدا و ذكر خدا حتى در خبر دارد
« اذا اشتغل اهل الجنة بالجنة اشتغل اهل اللَّه باللَّه » .
(
وَ بُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِلْغاوِينَ )
و اما بروز و ظهور جحيم براى غاوين به مجرد موت بلكه حال احتضار ملائكه عذاب خبر به او ميدهند و انذار به آتش ميكنند و درى از جحيم در قبرش باز مىشود و قبر مملو از آتش مىشود و روح او را با قالب مثالى در جهنم عالم برزخ مىبرند برهوت و در صحراى محشر در نزديك جهنم زمين مثل كوره حدادى خورشيد يك نى بالاى سر آتش حلقه مىزند دور آنها ملائكه عذاب آنها را ميزنند با غلهاى آتشى گردن آنها دستها به پشت بسته تا وارد آتش شوند .
غوايت را دو معنى كردند بلكه معانى بسيارى بمعنى مضل كه ديگران را اضلال مىكند به معنى جهل بمعنى مخالفت لسان با قلب ، ظاهرش با باطنش مخالف است بمعنى ضلالت و بمعنى خيبة و تمام قريب المعنى است .