[ سوره الأحزاب ( 33 ) : آيه 44 ]
تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهُ سَلامٌ وَ أَعَدَّ لَهُمْ أَجْراً كَرِيماً ( 44 )
تحيت و تبريك مؤمنين روز قيامت كه ملاقات ميكنند الطاف الهى را سلام است و مهيا فرموده از براى ، آنها مزد و اجر با شرافت و عزت را .
تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهُ
مراد از ملاقات خدا حضور در پيشگاه احديت است .
سَلامٌ
چنانچه ميفرمايد
وَ سِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَراً حَتَّى إِذا جاؤُها وَ فُتِحَتْ أَبْوابُها وَ قالَ لَهُمْ خَزَنَتُها سَلامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوها خالِدِينَ
( زمر آيه 73 ) .
وَ أَعَدَّ لَهُمْ أَجْراً كَرِيماً
اين جمله با بسيارى از آيات و اخبار زيادى دليل بر اينست كه بهشت و جهنم قبلا پيش از خلقت جن و انس خلق شده و رد آنها كه ميگويند در قيامت خلق مىشود .
[ سوره الأحزاب ( 33 ) : آيات 45 تا 46 ]
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً ( 45 ) وَ داعِياً إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَ سِراجاً مُنِيراً ( 46 )
اى نبى محترم ما تو را فرستاديم كه شاهد باشى و بشارت دهنده و انذار كننده و دعوت كننده بسوى خدا و چراغ نور دهنده .
خداوند علت و سبب ارسال حضرت رسالت را در اين چند آيه بيان ميفرمايد :
اول :
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً
كه شهادت دهى بر اعمال و افعال خوب و بد - امت چنانچه در آيه شريفه ميفرمايد
فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَ جِئْنا بِكَ عَلى هؤُلاءِ شَهِيداً
( نساء آيه 41 ) . مسئله : در باب شهادت ميگويند شهادت علمى كافى نيست بلكه بايد حسى باشد مثلا در شهادت بزنا گفتند رؤيت كند
« كالميل فى المكحله »
در شهادت به هلال رؤيت لازم است بلكه از حضرت رسالت است كه اشاره بخورشيد نمود و فرمود « على مثل هذا تشهد » و اين آيه و آيه مذكوره بدلالت التزاميه دلالت دارد بر اينكه پيغمبر ( ص ) حيا و ميتا بر جميع افعال امت الى يوم القيامة حاضر و ناظر است بلكه در مفهوم شهادت حضور دلالت دارد كه شاهد مقابل غائب است و همين مرتبه از حضور در ائمه اطهار هست و اخبار بسيارى داريم كه از ما فى الضمير مردم خبر ميدادند و در زيارت جامعه دارد
« و شهداء يوم القيامه »