كه مسلمين بودند و مبارز طلبيد حضرت رسول فرمودند كيست برود مقابل آن احدى بر برنخاست جز على ( ع ) حضرت فرمود اين عمرو است بنشين تا سه مرتبه حضرت ذو الفقار را بدست على ( ع ) داد و درع فضول را به او پوشانيد و عمامه سحاب را نه دور بر سر او بست و او را فرستاد و فرمود
« برز الايمان كله الى الكفر كله »
عمرو گفت كيستى فرمود على هستم گفت ابن عبد المطلب فرمود ابن ابى طالب گفت برگرد من دوست ندارم پسر ابى طالب بدست من كشته شود برگرد يكى از اعمامت را روانه كن حضرت فرمود اما من دوست دارم كه تو به دست من كشته شوى عمرو در غضب شد و از اسب پياده شد و حمله كرد و شمشيرى حواله سر حضرت كرد عمامه پاره شد بفرق همايونى رسيد خون روان شد حضرت شمشيرى بر عاتق او يا بر ران او زد در غلطيد و افتاد سر نحس او را جدا كرد آورد انداخت مقابل قدمهاى پيغمبر ( ص ) كفار بسيار وحشت كردند .
دويم القاء رعب در قلوب آنها و باد سردى متوجه آنها شد كه جوارح آنها از كار افتاد .
سيم ملائكه به آنها حمله كردند دست و سر آنها مىريخت فرار كردند .
بِغَيْظِهِمْ لَمْ يَنالُوا خَيْراً
با غيظ و غضب كه نائل بفتح نشدند و دست آنها بجايى نرسيد
وَ كَفَى اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ الْقِتالَ
كه ديگر احتياج به مقاتله نداشتند .
وَ كانَ اللَّهُ قَوِيًّا عَزِيزاً
قادرا قاهرا .
[ سوره الأحزاب ( 33 ) : آيه 26 ]
وَ أَنْزَلَ الَّذِينَ ظاهَرُوهُمْ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مِنْ صَياصِيهِمْ وَ قَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ فَرِيقاً تَقْتُلُونَ وَ تَأْسِرُونَ فَرِيقاً ( 26 )
و نازل فرمود خداوند متعال كسانى كه كمك دادند مشركين را از اهل كتاب كه بنى قريظه بودند از حصن و قلعههاى خود و قذف فرمود در قلوب آنها رعب و ترس از فريقى از آنها را كشتيد و فريقى را اسير كرديد .
توضيح كلام اينكه بنى قريظه كه از اهل كتاب بودند از يهود كه اعدى عدو مسلمين بودند چنانچه ميفرمايد
لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ
- الايه ( مائده آيه 82 )