[ سوره الأحزاب ( 33 ) : آيه 4 ]
ما جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَيْنِ فِي جَوْفِهِ وَ ما جَعَلَ أَزْواجَكُمُ اللاَّئِي تُظاهِرُونَ مِنْهُنَّ أُمَّهاتِكُمْ وَ ما جَعَلَ أَدْعِياءَكُمْ أَبْناءَكُمْ ذلِكُمْ قَوْلُكُمْ بِأَفْواهِكُمْ وَ اللَّهُ يَقُولُ الْحَقَّ وَ هُوَ يَهْدِي السَّبِيلَ ( 4 )
قرار نداده خداوند از براى رجلى دو قلب در داخل او و قرار نداده زنهاى شما را كه با آنها ظهار ميكنيد و مىگوييد « انت على كظهر امى » مادرهاى شما و قرار نداده پسر خواندههاى شما را پسران شما اينكه مىگوييد به دهان خود از پيش خود مىگوييد و خداوند آنچه ميفرمايد حق است و او هدايت ميفرمايد راه مستقيم را .
ما جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَيْنِ فِي جَوْفِهِ
انسان يك قلب بيشتر ندارد جمع بين ضدين و متناقضين نميتواند بكند ايمان و كفر كه بگويد بيك دل مؤمن هستم و بيك دل كافر بين هدايت و ضلالت بين حب و بغض ، هم على را دوست دارم و دوستان او را و هم دوست دارم دشمنان او را هم از موالى او هستم هم از معاندين او .
يا مسلمان باش يا كافر دو رنگى تا بكى * يا حريف كعبه شو يا ساكن بتخانه باش
وَ ما جَعَلَ أَزْواجَكُمُ اللَّائِي تُظاهِرُونَ مِنْهُنَّ أُمَّهاتِكُمْ
. مسئله ظهار در ميانهء آنها رواج داشت كه موقعى كه از زنهاى خود انزجارى پيدا ميكردند به آنها ميگفتند « انت على كظهر امى » و ديگر حكم مادر بر آنها بار ميكردند و اين ظهار اولا در شريعت مطهره حرام است و اگر كرد بايد كفاره ظهار دهد پيش از آنكه نزد آن زن برود و كفاره او عتق رقبه است و اگر متمكن نيست دو ماه پى در پى روزه و اگر نميتواند شصت فقير اطعام كند چنانچه در سوره مجادله آيه 2 الى آيه 5 بيان ميفرمايد :
وَ ما جَعَلَ أَدْعِياءَكُمْ أَبْناءَكُمْ
بچههايى از سر راه برميداشتند كه پدر و مادر آنها معلوم نبود و فرزند خود ميگرفتند و احكام فرزند بر او بار ميكردند چنانچه پيغمبر ( ص ) زيد را گرفت و فرزند خواندهء او بود خداوند ميفرمايد فرزند شما نيست فرزند پدر و مادر خود است و اگر نمىشناسيد برادر دينى شما است چنانچه ميفرمايد در آيهء بعد كه بيايد .