زيادى داشتند از پيغمبر كفار و مشركين كه ديت از دعوت به اسلام بردارد و موافقت با آنها كند و منافقين كه طبق توقعات آنها رفتار كند و بر خلاف نظريات آنها مشى نكند خداوند براى رفع طمع آنها ميفرمايد اعتناء به آنها نداشته باش و بر طبق دستورات من عمل نما .
إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلِيماً حَكِيماً
آنچه صلاح دنيا و آخرت است ميداند و دستور ميدهد و البته پيغمبر ( ص ) هم اعلى مراتب تقوى را دارا بود و خردلى اعتناء به كفار و منافقين نداشت و از حضرت صادق است فرمود
« ان اللَّه بعث نبيه باياك اعنى و اسمعى يا جاره فالمخاطبة للنبى ( ص ) و المعنى للناس » .
[ سوره الأحزاب ( 33 ) : آيه 2 ]
وَ اتَّبِعْ ما يُوحى إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ إِنَّ اللَّهَ كانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً ( 2 )
و متابعت كن آنچه وحى شده است بسوى تو از جانب پروردگار تو محققا خداوند هست به ، آنچه عمل ميكنيد آگاه و با خبر .
نكتهء لطيفه : اين سورهء مباركه در مدينه نازل شده و پيغمبر ( ص ) پس از مدتى قريب سيزده سال در مكه تشريف داشته و مدتى هم در مدينه تا اين سوره نازل شد شايد قريب بيست سال بعد از بعثت و در مدت اين بيست سال پيغمبر نه خردلى در تقوى كوتاهى داشت و نه سر سوزنى متابعت كفار و منافقين نمود و اين دو آيه مناسب با اول بعثت است و آنچه به نظر مىرسد راجع به خلافت امير المؤمنين است زيرا كفار و مشركين و منافقين كلّا با امير المؤمنين كمال عداوت را داشتند اما كفار و مشركين براى آنكه على ( ع ) چه بسيار از آنها را كشته بود و در جميع فتوحات بدست مبارك او فتح شده و شكست فاحش بر آنها وارد فرمود و اما منافقين از ترس شمشير على و حفظ جان خود اظهار اسلام ميكردند و پيغمبر ( ص ) هم اين معنى را كاملا ميدانست و چون مأمور شد به نصب امير المؤمنين بر خلافت حضرتش خائف شد كه يك مرتبه اين منافقين با آن كفار و مشركين همدست شوند و اساس اسلام را به كلى بر چينند لذا خداوند براى تقويت قلب مبارك آن حضرت ميفرمايد شما به آنچه وحى شده و دستور داده شده عمل