چشم و گوش ما را كر كرده كه مرگ را براى همسايه تصور مىكنيم و خود را معاف مىدانيم .
« الناس نيام فاذا ماتوا انتبهوا » .
مِنَ الْقُرُونِ
الماضيه كه آنها هم مثل شما .
يَمْشُونَ فِي مَساكِنِهِمْ
با قدرت و ثروت زياد كه يك مرتبه نابود شدند .
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ
بلكه هر يك يك از اينها خود يك آيتى است كه از ميليونها و ميلياردها متجاوز است ولى گوش شنوا و چشم بينا مىخواهد .
أَ فَلا يَسْمَعُونَ
و لا يبصرون و لا يعقلون و لا يفقهون و لا يتفكرون صم بكم عمى فهم لا يعقلون .
[ سوره السجده ( 32 ) : آيه 27 ]
أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّا نَسُوقُ الْماءَ إِلَى الْأَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهِ زَرْعاً تَأْكُلُ مِنْهُ أَنْعامُهُمْ وَ أَنْفُسُهُمْ أَ فَلا يُبْصِرُونَ ( 27 )
آيا نمىبينند و مشاهده نمىكنند كه ما سوق مىدهيم آب را به سوى زمين خشك ساده مرده پس بيرون مىآوريم به اين آب زرع و كشت از خضرويات و حبوبات كه مىخورند از آن زرع انعام آنها و انفس آنها آيا پس از اين بينا نمىشوند ؟ .
أَ وَ لَمْ يَرَوْا
به چشم بصير و قلب روشن و دل باز .
أَنَّا نَسُوقُ الْماءَ
به توسط باران و برف و سيل و نهرها و چشمهها .
إِلَى الْأَرْضِ الْجُرُزِ
صفحهء بيابان و صحرا كه خشك و ساده است و هيچ گياهى در آنها نيست .
فَنُخْرِجُ بِهِ زَرْعاً
محل زراعت مىشود و كشتزار مىگردد و تمام علفها و سبزيجات و حبوبات از آن زمين به توسط اين آب خارج مىشود .
تَأْكُلُ مِنْهُ أَنْعامُهُمْ
انعام ثلاثه گاو و گوسفند و شتر و مراكب ، اسب ، قاطر و حمار كه علف ها را مىخورند .
وَ أَنْفُسُهُمْ
از حبوبات و خضرويات كه مأكول انسان مىشود كه اگر يك سال اين آب به اين زمين نرسد و خشك سالى شود و حاصل دست نيايد قحطى مىشود و اگر شدت كند