بين آنها روز قيامت در آن چه بودند در او اختلاف مىكردند .
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ
يكى از اسامى قيامت يوم فصل القضاء است و فصل مقابل وصل است يعنى يك يك ، جدا جدا ، حكم او را معين مىفرمايد :
يَوْماً لا يَجْزِي والِدٌ عَنْ وَلَدِهِ وَ لا مَوْلُودٌ هُوَ جازٍ عَنْ والِدِهِ شَيْئاً
( لقمان آيهء 33 ) ، و مىفرمايد نيز :
وَ اتَّقُوا يَوْماً لا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئاً
( بقره آيهء 48 ) .
فِيما كانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ
كليهء اختلافات كه هر يك ، يك طريقى اتخاذ كرده بر داشته مىشود و حق از باطل جدا مىشود ، مؤمن و كافر ، مطيع و عاصى ، صالح و طالح ، مظلوم و ظالم تماما محكوم به حكم خود هستند .
[ سوره السجده ( 32 ) : آيه 26 ]
أَ وَ لَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ أَهْلَكْنا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنَ الْقُرُونِ يَمْشُونَ فِي مَساكِنِهِمْ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ أَ فَلا يَسْمَعُونَ ( 26 )
آيا سبب هدايت نمىشود بر آنها كه چه بسيار هلاك كرديم از پيش از آنها از قرون ماضيه كه مشى مىكردند و رفت و آمد داشتند در مساكن و منازل خود محققا در اين اهلاك سابقين هر آينه آيات و دلائلى است آيا پس از اين نمىشنويد ؟
أَ وَ لَمْ يَهْدِ لَهُمْ
فاعل يهد
كَمْ أَهْلَكْنا
است يعنى اين قدر كه هلاك كرديم از كفار و مشركين .
مِنْ قَبْلِهِمْ
قوم نوح و عاد و ثمود و قوم ابراهيم كه نمروديان باشند و قوم لوط و قوم شعيب كه اهل مدين و ايكه باشند و فرعونيان و نزديك به آنها قوم ابرهه كه اصحاب فيل بودند ، اين باعث هدايت آنها نمىشود ؟ . استفهام تعجبى است امروز هم فكر نمىكنند كه بنى اميه و بنى العباس و جبابره و ظلمه و حتى در عصر خود آثار و خيمهء آنها باعث تنبه ديگران نمىشود واقعا روز به روز مشاهده مىكنيم اين تصادفات و اين امراض جديد و اين گرفتارىها در اثر چيست و ابدا متنبه نمىشويم و هر چه بيشتر مىشود بر فسق و فجور و طغيان و ظلم و - ترك صلوة . . . . مىافزائيم آن قدر قساوت و سياهى قلب و هوى و هوس و حب شهوات