لا رَيْبَ فِيهِ
ريب به معنى شك است در موردى كه جاى شك نباشد از شدت وضوح يعنى قرآن مجيد جايى از براى شك باقى نگذاشته و گمان بد در او نبايد كرد كه از جانب خدا نباشد يا جامع سعادت دنيا و آخرت بشر نباشد يا كلمهاى بر خلاف يا خطا و اشتباهى در او شده يا عيب و نقصى در او مشاهده شود حاشا و كلا و لذا شخص متهم را مريب گويند ، و در خبر است
« لا يقبل شهادة المريب »
و تهمت را ريبة گويند .
مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ
و دليل بر اين اعجاز قرآن است كه از قدرت بشر خارج است و وجوه معجزه ، بودن قرآن در مقدمهء اين تفسير ( صفحه 40 الى 58 ) بيان شده رجوع فرمائيد .
[ سوره السجده ( 32 ) : آيه 3 ]
أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْماً ما أَتاهُمْ مِنْ نَذِيرٍ مِنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ ( 3 )
آيا مىگويند اين كفار قريش و مشركين كه اين پيغمبر افترا مىزند اين قرآن را كه مىگويد از جانب خدا است و از جانب خدا نيست و دروغ است بلكه چنين نيست اين قرآن حق است از جانب پروردگار تو براى اين كه انذار كنى قومى را كه نيامد بر آنها از انذار كننده از پيش از تو باشد كه آنها هدايت شوند .
أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ
نسبتهاى ناروايى كه كفار قريش و مشركين به قرآن مجيد دادند بسيار است . گاهى گفتند :
أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ اكْتَتَبَها فَهِيَ تُمْلى عَلَيْهِ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا
( فرقان آيهء 5 ) گاهى گفتند :
إِنْ هَذا إِلَّا إِفْكٌ افْتَراهُ وَ أَعانَهُ عَلَيْهِ قَوْمٌ آخَرُونَ
( فرقان آيهء 5 ) .
گاهى گفتند
ما هذا إِلَّا إِفْكٌ مُفْتَرىً وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمَّا جاءَهُمْ إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ
( سبأ آيه 43 ) الى غير ذلك از كفريات و مزخرفات .
بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ
حق ثابت و محقق بر طبق واقع موافق حكمت و مصلحت بجا و بموقع مقابل باطل است كه واقعيت ندارد با عيبهاى ديگر و از جانب پروردگار تو است زيرا قبل از بعثت مشاهده كرده بودند كه حضرتش نه خط مىنوشت و نه مىخواند چنانچه مى - فرمايد :
ما كُنْتَ تَتْلُوا مِنْ قَبْلِهِ مِنْ كِتابٍ وَ لا تَخُطُّهُ بِيَمِينِكَ
( عنكبوت آيهء 48 ) .