ببخت و اتفاق ميپندارند .
وَ لِيَتَمَتَّعُوا
براى اينكه در دنيا متمتع باشند به همان معاصى و لهويات و زخارف دنيوى و حب مال و جاه و عزت و رياست و ظلم و جور كه هر كدام اينها زهر قتالست هم در دنيا بعقوبات آن گرفتار ميشوند كه
ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ
( شورى آيه 30 ) بعلاوه قلب سياه مىشود نور ايمان خاموش ميگردد شيطان مسلط مىشود سلب توفيق ميگردد سلب نعمت مىشود و بعد از رحمت ميآورد و ضررهاى ديگر و هم در آخرت زير هر معصيتى استحقاق عقوبتى نوشته شده از مال سؤال مىشود
« مما اكتسبت و فيما انفقت »
از اعضاء و جوارح سؤال مىشود تمام شهادت ميدهند چشم ، گوش ، دست و پا و زبان حتى پوست بدن
حَتَّى إِذا ما جاؤُها شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَ أَبْصارُهُمْ وَ جُلُودُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ وَ قالُوا لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَيْنا قالُوا أَنْطَقَنَا اللَّهُ الَّذِي أَنْطَقَ كُلَّ شَيْءٍ
( فصلت آيه 20 و 21 ) .
فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ
لكن علمى كه ديگر نتيجه ندارد .
[ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيه 67 ]
أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنا حَرَماً آمِناً وَ يُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ أَ فَبِالْباطِلِ يُؤْمِنُونَ وَ بِنِعْمَةِ اللَّهِ يَكْفُرُونَ ( 67 )
آيا نميبيند بدرستى كه ما قرار داديم حرم مكه را حرم امن كه اهل مكه در كمال امنيت از قتل و غارت مصون و محفوظ هستند و در خارج حرم چه اندازه مردم بهم ريخته يكديگر را مىكشند و اموال يكديگر را بيغما مىبرند آيا پس از اين بباطل عبادت اصنام ايمان ميآورند و بنعمت الهى كفران ميكنند .
أَ وَ لَمْ يَرَوْا
يعنى مشاهده نميكنند و نميدانند ؟
أَنَّا جَعَلْنا حَرَماً آمِناً
كه از زمان آدم كه بناى كعبه ابتداء بدست او شد و بدست ابراهيم تمام شد اين موضع را خداوند حرم خود قرار داد بدليل قول ابراهيم كه عرض كرد در پيشگاه ربوبى
رَبَّنا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنا لِيُقِيمُوا الصَّلاةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ وَ ارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَراتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ
( ابراهيم آيه 37 ) و نيز ميفرمايد
وَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هذا بَلَداً آمِناً وَ ارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَراتِ
- الايه .