در سوره اسرى بيان ميفرمايد
وَ قالُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى تَفْجُرَ لَنا مِنَ الْأَرْضِ يَنْبُوعاً أَوْ تَكُونَ لَكَ جَنَّةٌ مِنْ نَخِيلٍ وَ عِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْأَنْهارَ خِلالَها تَفْجِيراً أَوْ تُسْقِطَ السَّماءَ كَما زَعَمْتَ عَلَيْنا كِسَفاً أَوْ تَأْتِيَ بِاللَّهِ وَ الْمَلائِكَةِ قَبِيلًا أَوْ يَكُونَ لَكَ بَيْتٌ مِنْ زُخْرُفٍ أَوْ تَرْقى فِي السَّماءِ وَ لَنْ نُؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتَّى تُنَزِّلَ عَلَيْنا كِتاباً نَقْرَؤُهُ
( آيه 90 الى 93 ) شرحش گذشت يا تقاضا ميكردند چرا مثل عصاى موسى و يد و بيضاء ندارى و ما مكرر بيان كردهايم كه معجزه ملعبه ناس نيست هر چه هر كه بگويد عملى كند فعل الهيست بدست نبى جارى مىشود موافق حكمت و مصلحت باندازهاى كه حجت تمام شود و از اين جهت معجزات انبياء مختلف مىشود .
قُلْ إِنَّمَا الْآياتُ عِنْدَ اللَّهِ
فعل الهيست تحت اختيار من نيست فقط وظيفه من انذار است .
وَ إِنَّما أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ
شما را بترسانم از عذاب الهى و حق و باطل را از هم جدا كنم .
[ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيه 51 ]
أَ وَ لَمْ يَكْفِهِمْ أَنَّا أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ يُتْلى عَلَيْهِمْ إِنَّ فِي ذلِكَ لَرَحْمَةً وَ ذِكْرى لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ( 51 )
آيا كفايت نميكند اين كفار و مشركين را اينكه ما نازل كرديم بر تو كتاب قرآن مجيد را كه تلاوت بشود بر آنها بدرستى كه در اين نزول قرآن هر آينه رحمت است و يادآورى براى قومى كه ايمان ميآورند .
توضيح كلام اينكه تصور نشود كه قرآن مجيد يك معجزه است بلكه هر سوره آن و لو سوره قصار آن معجزه است كه صريحا فرياد مىزند كه
وَ إِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنا عَلى عَبْدِنا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ وَ ادْعُوا شُهَداءَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
( بقره آيه 21 ) بلكه بسيارى از آيات بتنهايى معجزه است مخصوصا دارد كه جمع شدند جماعتى از مشركين كه مقابله كنند با قرآن برخوردند به اين آيه شريفه
يا سَماءُ أَقْلِعِي وَ غِيضَ الْماءُ
- الايه ديدند نميتوانند تقابل كنند بلكه معجزه بودن قرآن نه فقط از جنبه فصاحت و بلاغت او است و جهات معجزه بودن قرآن را ما در مقدمه بيان كردهايم به آنجا مراجعه كنيد از صفحه 40 الى 58 هجده صفحه از جنبه فصاحت و بلاغت و از جنبه استدلالات عقليه از جنبه تشريع احكام از جنبه اخلاق از جنبه تاريخ از جنبه اخبار غيبى از جنبه سلامتى از تناقض از جنبه عدم