مَثَلُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِياءَ
مفسرين گفتند مراد مشركين هستند كه اصنام و الهه خود را اولياء خود گرفتند لكن اگر مراد اين بود مناسب بود بفرمايد من دون ، اللَّه الهه و تعبير باولياء اعم است شامل الهه و رؤساء و ارباب ضلال مىشود كه اينها را تصور ميكنند كه به آنها كمك ميدهند مثل اتباع نمرود و شداد و فرعون و خلفاء جور و مثل معاويه و يزيد و بنى اميه و بنى المروان و بنى العباس و سلاطين جور و اشباه اينها و منصوبين از قبل آنها كه مردم براى استفاده از ناحيه آنها دست از دين برميدارند بدانند كه متابعت آنها يك تار عنكبوت بيش نيست .
كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَيْتاً
زحمت بسيار دارد براى عنكبوت تنيدن اين كار به اميد اينكه در او سكونت كند لكن غافل از اينكه به بادى از هم پاره مىشود .
وَ إِنَّ أَوْهَنَ الْبُيُوتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوتِ
مثل اشخاصى كه براى دو سال و كسرى رياست ابى بكر چه فسادى در عالم راه انداختند كه تا كنون دودش در چشم مسلمين ميرود يا براى - يزيد با پسر پيغمبر چه كردند كه داغش از دل شيعه بيرون نميرود .
لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ
لو براى امتناع است هرگز نميدانند و متعلق به اتخذوا است نه به اوهن البيوت زيرا وهن بيت عنكبوت را همه ميدانند و لكن اتخاذ اولياء من دون اللَّه را نميدانند كه مثل بيت عنكبوت است .
[ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيه 42 ]
إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ مِنْ شَيْءٍ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 42 )
به درستى كه خداوند ميداند آنچه را ميخوانند از غير خدا از چيزها و او است عزيز حكيم .
إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ
چون علمش عين ذات و از مراتب وجود است و واجب الوجود اعلا مراتب وجود است ازلا و ابدا لذا علمش به تمام اشياء تعلق گرفته
« لا يعزب عن علمه شىء » .
ما يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ مِنْ شَيْءٍ
، تعبير بشىء براى اين است كه شامل جمادات و حيوانات و نباتات و علويات و سفليات و ذوى العقول از ملائكه و جن و انس بشود جمادات مثل اصنام مشركين كه بت پرستان باشند و آتش پرستان ، نباتات كه شجره پرستان هستند ، حيوانات مثل