است كه او را اجير كنى .
الْقَوِيُّ الْأَمِينُ
اما قوه او بتنهايى سقايت مواشى ما را كرد و اهل مدين حريف آن نشدند و اما امانت سقايت ما را كرد و هيچ گونه توقعى هم از ما نكرد و بسيار با دين و ايمان است و به اين ملاقات هم حضرت موسى خيالش تأمين شد كه از چنگال فرعونيان خلاص شد و هم جايگاه بسيار خوبى بر او فراهم شد و هم تأمين امور زندگانى او شد و هم شعيب مسرور شد كه يك نفر امين متدين قوى عهدهدار امور او بدست آورد و هم دختران شعيب مسرور شدند كه ديگر نروند در جامعه كفار براى سقايت مواشى لذا فرمود بموسى :
[ سوره القصص ( 28 ) : آيه 27 ]
قالَ إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أُنْكِحَكَ إِحْدَى ابْنَتَيَّ هاتَيْنِ عَلى أَنْ تَأْجُرَنِي ثَمانِيَ حِجَجٍ فَإِنْ أَتْمَمْتَ عَشْراً فَمِنْ عِنْدِكَ وَ ما أُرِيدُ أَنْ أَشُقَّ عَلَيْكَ سَتَجِدُنِي إِنْ شاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ ( 27 )
كه من همچه ارادهاى كردم كه يكى از اين دو دختر را تزويج شما كنم مشروط بر اينكه شما اجير من شوى هشت سال پس اگر ده سال بخواهى مانعى ندارد اختيار با خودت و من نميخواهم شما را بمشقت و زحمت بيندازم خواهيد ديد كه من انشاء اللَّه از صالحين هستم .
سؤال : اولا ترديد در ازدواج كه يكى از اين دو معنى ندارد بايد زوج و زوجه معين باشد و ثانيا ترديد در مدت هشت سال يا ده سال اينهم صحيح نيست و ثالثا اجاره بنفع شعيب است و مهر را زوجه مالكه مىشود .
جواب : اما از اول اينكه ترديد معنى اينست كه هر كدام را كه صلاح طرفين است حين ازدواج معين ميكنند و اما از ثانى اجاره بر همان هشت سال است غاية الامر اگر موسى بخواهد دو سال بر او اضافه كند و اما از ثالث موقعى كه زوجه مهر خود را بنفع ديگرى قرار دهد مانعى ندارد مثل اينكه بگويد مهر من صد تومان صدقه به فقراء است ، دارد در خبر كه در عهد رسول اللَّه با ازدواج ميكردند بتعليم يك سوره قرآن يا يك درهم يا يك قبضه گندم هذا اولا و ثانيا ممكن است بعض مواشى ملك زوجه باشد و ثالثا شرط اجاره شرط در ضمن عقد ازدواج