(
قالَ طائِرُكُمْ عِنْدَ اللَّهِ )
اثر معاصى و طغيان و سركشى و كفر و شرك و فساد و ظلم و تعدى خود شماها است كه خداوند در دنيا و آخرت گرفتارتان مىكند چنانچه ميفرمايد
وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ
( شورى آيه 30 ) و آيات بسيار در قرآن داريم كه تمام اين بلاهايى كه بر امم سابقه نازل شد در اثر كفر و شرك و تكذيب انبياء بوده .
(
بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ تُفْتَنُونَ )
فتنه دو معنى دارد هر دو معنى در اينجا صادق است يكى به معنى فساد چنانچه ميفرمايد
وَ الْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ
( بقره آيه 187 ) يعنى شما قومى هستيد كه بسيار فساد ميكنيد و ديگر بمعنى افتتان و اختبار و امتحان چنانچه ميفرمايد
أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا يُفْتَنُونَ وَ لَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ
الايه ( عنكبوت آيه 1 ) يعنى خداوند شما را امتحان مىكند .
[ سوره النمل ( 27 ) : آيه 48 ]
وَ كانَ فِي الْمَدِينَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَ لا يُصْلِحُونَ ( 48 )
و بود در مدينه صالح كه حجر باشد نه نفر از سران قوم كه اينها فساد ميكردند در روى زمين و ابدا در مقام صلاح بر نميآمدند .
(
وَ كانَ فِي الْمَدِينَةِ )
الف و لام عهد است اشاره به آن شهرستانى بود كه حضرت صالح در آن شهرستان بود كه نامش حجر بود كه بين شام و حجاز بود نزد وادى القرى كه ديار ثمود بود و در قرآن ميفرمايد
وَ لَقَدْ كَذَّبَ أَصْحابُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِينَ
- الى قوله تعالى -
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِينَ
( حجر آيه 83 ) .
(
تِسْعَةُ رَهْطٍ )
رهط گفتند جماعتيست از سه تا نه نفر و مفرد ندارد و اين جماعت نه نفر بودند از سران و بزرگان و اعزه قوم ثمود و همين نه نفر بودند كه سعايت كردند در قتل ناقه صالح .
از ابن عباس روايت ميكنند كه اسامى اين نه نفر اين بوده :
قدار بن سالف ، مصدع ، دهمى ، دهيم ، دعمى ، دعيم ، اسلم ، قتال ، صدف » .
(
يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ )
فساد مقابل صلاح است هر عملى كه موافق حكمت و داراى مصلحت دينى و دنيوى و اخروى باشد صلاح است ، سه كلمه داريم حكيم كه كسى را گويند كه عالم بمصالح