و هر آينه به تحقيق داديم ما داود و سليمان را علمى و گفتند حمد ، مختص خداونديست كه فضيلت داد ما را بر بسيارى از بندگان مؤمن خود .
(
وَ لَقَدْ آتَيْنا داوُدَ وَ سُلَيْمانَ عِلْماً )
علمى كه خداوند به اين دو پيغمبر عنايت فرمود يكى زبان طيور و دواب الارض و حيوانات يكى نرم شدن آهن در دست داود و تعليم صنعة زره و تسبيح كوهها و طيور با داود و اعطاء زبور و تسخير جن و وادار كردن آنها را بر اعمال شاقه و متمردين آنها را حبس و زنجير مىكرد و تسخير باد بهر جا اراده داشت تخت او را حركت مىداد و چشمه مس گداخته براى سليمان كه به تمام اينها در قرآن اشاره دارد كه مىفرمايد :
وَ لَقَدْ آتَيْنا داوُدَ مِنَّا فَضْلًا يا جِبالُ أَوِّبِي مَعَهُ وَ الطَّيْرَ وَ أَلَنَّا لَهُ الْحَدِيدَ
- الى قوله تعالى -
وَ لِسُلَيْمانَ الرِّيحَ غُدُوُّها شَهْرٌ وَ رَواحُها شَهْرٌ وَ أَسَلْنا لَهُ عَيْنَ الْقِطْرِ وَ مِنَ الْجِنِّ مَنْ يَعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِ
الاية ( سبأ آيه 10 و 11 و 12 ) و مىفرمايد
وَ آتَيْنا داوُدَ زَبُوراً
( نساء آيه 163 ، اسرى آيهء 55 ) و در تفسير على بن ابراهيم است « فانزل اللَّه عليه الزبور فيه توحيده و تمجيده و دعاؤه و اخبار رسول اللَّه ( ص ) و امير المؤمنين و الأئمة من ذريتهما و اخبار الرجعة و ذكر القائم لقوله تعالى :
وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ
( انبياء آيه 105 ) .
( وَ قالا )
داود و سليمان .
( الْحَمْدُ لِلَّهِ )
تفسير حمد و اختصاص به خداوند در اول سوره فاتحه مفصلا بيان كردهايم و فرق بين حمد و مدح و شكر مجلد اول طبعة اولى صفحه 97 و 98 .
(
الَّذِي فَضَّلَنا عَلى كَثِيرٍ مِنْ عِبادِهِ الْمُؤْمِنِينَ )
تعبير به كثير براى استثناء انبياء اولى العزم و محمد و اوصياء او و صديقه طاهره كه افضل از آنها هستند .
[ سوره النمل ( 27 ) : آيه 16 ]
وَ وَرِثَ سُلَيْمانُ داوُدَ وَ قالَ يا أَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَ أُوتِينا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ إِنَّ هذا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِينُ ( 16 )
وارث برد سليمان داود را و گفت يا ايها الناس - خطاب به تمام افراد بشر - خداوند به ما تعليم فرمود زبان پرندگان را و عنايت فرمود از هر چيزى محققا در اين تعليم و عنايت هر آينه او فضل آشكار است .