( و كتاب مبين ) و توصيف به كتاب براى اين است كه در لوح محفوظ ثبت شده
بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَجِيدٌ فِي لَوْحٍ مَحْفُوظٍ
( بروج آيهء 21 و 22 )
إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ فِي كِتابٍ مَكْنُونٍ لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ
( واقعه آيه 78 ) و توصيف به مبين قوله تعالى
هذا بَيانٌ لِلنَّاسِ وَ هُدىً وَ مَوْعِظَةٌ لِلْمُتَّقِينَ
( آل عمران آيهء 122 ) و قوله تعالى
وَ ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ إِلَّا لِتُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِي اخْتَلَفُوا فِيهِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
( نحل آيهء 64 ) .
[ سوره النمل ( 27 ) : آيه 2 ]
هُدىً وَ بُشْرى لِلْمُؤْمِنِينَ ( 2 )
اين قرآن هدايت كننده و بشارت دهنده است براى قومى كه ايمان مىآورند .
اما هدايت قرآن كه به بهترين راهها و محكمترين راهها راهنمايى مىكند چنانچه مىفرمايد :
إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ وَ يُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِينَ
( الاسرى آيه 9 ) چيزى در قرآن فرو گذار نشده
وَ لا رَطْبٍ وَ لا يابِسٍ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ
( انعام آيهء 59 ) .
و اما بشرى سر تا سر قرآن بشارت مؤمنين است و در بسيارى از آيات بشارت را براى مؤمنين به طور اطلاق فرموده مثل همين آيه و در بعضى مقرون به تقوى فرموده الذين آمنوا و اتقوا در بعضى مقرون به عمل صالح كرده
الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
اما اگر ايمان باشد و تقوى از معاصى و مقرون به اعمال صالحه
« لَهُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ »
آن هم هر چه درجهء ايمان و تقوى و عمل صالح بالا رود درجات بالا مىرود تا برسد به درجات انبياء و ائمهء اطهار و اما اگر اعمال صالحه چندان نداشته باشد يا تقواى از معاصى اگر باعث زوال ايمان شد كه هيچ گونه بشارتى ندارد و اما اگر با ايمان رفت عاقبت نجات است يا به مغفرت الهى يا به عفو پروردگار يا به شفاعت شفعاء يا به دعاى مؤمنين يا وسائل ديگر و لو در حين موت يا در قبر يا در عالم برزخ يا در صحراى محشر گرفتار باشد به تفاوت مراتب لذا در اين آيه به طور اطلاق فرمود :
(
وَ بُشْرى لِلْمُؤْمِنِينَ )
سپس مصداق مؤمنين را بيان مىفرمايد :
[ سوره النمل ( 27 ) : آيه 3 ]
الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ ( 3 )
مؤمنين كسانى هستند كه بر پا مىدارند نماز را و ادا مىكنند زكات را و به آخرت آنها