(
إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ أُولئِكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ
) و آنهايى كه بدون استيذان رفتند نه ايمان به خدا دارند و نه به رسول خدا .
(
فَإِذَا اسْتَأْذَنُوكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ
) امر واجب لازمى داشته باشند .
(
فَأْذَنْ لِمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ
) كه اگر اهميت آن امر واجب لازمى بيش از اجتماع است اذن به آنها ده و اما اگر چندان اهميتى ندارد و بودن آنها در اجتماع اهم است اذن نده .
(
وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللَّهَ
) كه استغفار و دعاء رسول با ديگران تفاوت فاحش دارد چنانچه بيايد (
إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
) معنى واضح است .
[ سوره النور ( 24 ) : آيه 63 ]
لا تَجْعَلُوا دُعاءَ الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضاً قَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الَّذِينَ يَتَسَلَّلُونَ مِنْكُمْ لِواذاً فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِيبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ يُصِيبَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ( 63 )
قرار ندهيد دعوت رسول را بين خودتان مثل دعوت بعض شما بعض ديگر را محققا خدا ميداند كسانى را از شما كه از خدمت رسول بطور خفا بيرون ميروند بدون استيذان به پناهگاه ، پس بايد حذر كنند كسانى كه مخالفت مىكنند اوامر رسول را اين كه اصابت كند آنها را بلائى يا اصابه كند آنها را عذاب دردناكى .
(
لا تَجْعَلُوا دُعاءَ الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضاً
) اين جمله را مفسرين چند وجه تفسير كردهاند لكن آنچه به نظر مىرسد و شاهد خبرى دارد اينست كه رسول را به اسم صدا نزنيد نگوئيد يا محمّد يا ابن عبد اللَّه يا ابا القاسم چنانچه يكديگر را مىخوانيد بلكه به القاب شريفه يا رسول اللَّه يا نبى اللَّه ، يا خيرة خلق اللَّه