عبادت نمىكنند و اين خاص معصومين است و غير آنها خالى از غفلت نيستند و اين هم يك قرينه است كه مراد از رجال اين خانواده هستند .
(
وَ إِقامِ الصَّلاةِ
) يعنى امور دنيوى آنها را باز نمىدارد از اقامهء نماز ، غير از نمازهاى واجب و نوافل بسا در يك شب هزار ركعت نماز مىكردند چنانچه در حق امير المؤمنين و حضرت زين العابدين و حضرت رضا در مسافرت به خراسان اخبار داريم .
(
وَ إِيتاءِ الزَّكاةِ
) چه اندازه شبها در خانهء فقراء طعام مىبردند از امير المؤمنين است كه من قناعت كنم كه سير به خوابم و يك گرسنه در كوفه باشد ، حضرت سيد الشهداء گردهء مباركش مجروح شده بود از هميانى كه بدوش مىكشيد درب خانهء فقراء . زين العابدين چهل درب خانه را طعام مىبرد كه او را صاحب جوال ميگفتند بعلاوه بذلهايى كه به ارباب حاجات داشتند بسا چهار هزار دينار و ساير احسانات آنها .
(
يَخافُونَ يَوْماً تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَ الْأَبْصارُ
) از خوف الهى آن قدر ميگريستند تا ضعف مىكردند على عليه السّلام مثل چوب خشك روى زمين مىافتاد ، زين العابدين را تاج البكّائين گفتند :
اگر مراجعه كنيد حالات اين خاندان را يك به يك مىفهميد چه اندازه خوف داشتند .
[ سوره النور ( 24 ) : آيه 38 ]
لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ ما عَمِلُوا وَ يَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ وَ اللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ ( 38 )
اين اعمال صالحه را كه بجا آوردند براى اينست كه خداوند به آنها جزاء