آن وعدههايى كه به آنها داده به من بنما چنانچه انبياء سلف هم در حق قوم خود پس از يأس از هدايت نفرين كردند حضرت نوح عرض كرد (
رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكافِرِينَ دَيَّاراً إِنَّكَ إِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبادَكَ وَ لا يَلِدُوا إِلَّا فاجِراً كَفَّاراً
) نوح آيهء 27 و 28 و حضرت موسى عرض كرد .
(
رَبَّنَا اطْمِسْ عَلى أَمْوالِهِمْ وَ اشْدُدْ عَلى قُلُوبِهِمْ فَلا يُؤْمِنُوا حَتَّى يَرَوُا الْعَذابَ - الْأَلِيمَ
) يونس آيهء 88 لذا امر شد به حضرت .
(
قُلْ رَبِّ إِمَّا تُرِيَنِّي ما يُوعَدُونَ
) و آنچه وعده داده شده گرفتار قحط و قتل در بدر و حنين و ذلت و خفت كه خداوند يارى فرمود پيغمبر و اصحابش را و فتح مكه و از بين رفتن مشركين و از ترس ايمان آوردن و بلاهاى ديگر .
[ سوره المؤمنون ( 23 ) : آيه 94 ]
رَبِّ فَلا تَجْعَلْنِي فِي الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ( 94 )
پروردگار من مرا قرار مده در قوم ظالمين . مفسرين چنين معنى كردند كه موقع نزول عذاب بر كفار مرا از ميانهء آنها بيرون برو از عذاب نجات ده ، بعضى چنين معنى كردند كه مرا جزو ظالمين قرار مده لكن اين دو معنى به نظر نمىآيد ، و آنچه به نظر مىآيد اينكه اين جمله مربوط به جمله قبل است مدخول كلمهء قل كه مأمور شده اين دعا را تقاضا كند و چون اين سورهء مباركه مكى است در مكه نازل شده و تا مادامى كه حضرتش در مكه بود بسيار به حضرت ظلم مىكردند .
خاكروبه ، شكمبه شتر بر سرش مىريختند فقط يك ملاحظه از حضرت ابى طالب مىكردند عاقبت طومار نوشتند و در كعبه ميان لوله گذاردند كه ديگر به حضرتش و اصحابش چيز نفروشند و آن قدر سخت شد كه حضرت ابى طالب