(
يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْأَنْفالِ قُلِ الْأَنْفالُ لِلَّهِ وَ الرَّسُولِ
) انفال آيهء 1 .
سؤال سوم آيهء شريفه است كه مطالبه اجر مىكند (
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
) شورى آيهء 24 .
و اما جواب ، اما مسئلهء خمس در مقابل زكات و صدقات است كه بر پيغمبر و امام و سادات حرام است و مخصوص به فقراء غير سادات است كه هشت سهم مىشود (
إِنَّمَا الصَّدَقاتُ لِلْفُقَراءِ وَ الْمَساكِينِ
الاية ) توبه آيهء 60 اما سهم سادات كه مخصوص به فقراء آنها است و يتامى و ابن سبيل آنها كه ميفرمايد :
(
وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ
) و اما سهم خدا و رسول و امام كه تعبير به سهم امام مىشود نه براى مصارف شخصى خدا و رسول و امام باشد آنها هم مصرف سادات فقير و محصلين و خدمتگزاران به دين مىفرمودند و الا اينها فقير و محتاج نبودند و تمام ماليهء خود را صرف فقراء مىكردند و بكمال قناعت زندگانى ميكردند ، پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و سلم تمام اموال خديجه را صرف مسلمين كرد و بسا خود از گرسنگى سنگ به شكم مباركش مىبست كه احدى توجه نكند امير المؤمنين عليه السلام آن قدر املاك وقف فقراء كرد كه در دورهء بنى عباس اختلاف بين سادات حسنى و حسينى بود در توليت صدقات امير المؤمنين و خود به دو قرص نان جو و دو لباس كرباس معيشت ميفرمود كه فرمود :
( الا و ان امامكم قد اكتفى من دنيا كم بتمرين و من طعامه بقرصين )
حضرت مجتبى عليه السلام چه اندازه اطعامات داشت ، حضرت سيد الشهداء عليه السلام آن قدر درب خانهء فقراء مىبرد كه گردهء مباركش زخم شده بود ، حضرت سجاد عليه السلام هر شب چهل درب خانه مىبرد كه او را صاحب جوال ناميده بودند ، حضرت صادق دارد در املاك خود آبيارى ميكرد شخصى سؤال كرد ، حضرت فرمود امروز در مدينه ثروتمند تر از من كسى نيست لكن
( قد عمل بالبدن من هو خير منّى )
اشاره به امير المؤمنين عليه السلام است و هكذا ساير ائمه هدى عليهم السلام .