خلق و روزى و اماته و احياء و عزت و ذلت و صحت و مرض و غنى و فقر و چه افعال تشريعيّه از ارسال رسل و انزال كتب و جعل احكام تماما موافق و بر طبق حكمت و مصلحت درست و بجا و حق است و اهواء كفار و مشركين هم مختلف است چه در تكوينيات .
چرا فلان غنى و ديگرى فقير ؟ اين عزيز ديگرى ذليل و هكذا چرا هوا سرد است چرا گرم است ؟ چرا باران مىبارد چرا نمىبارد ؟ چرا يكى چند اولاد دارد ديگرى عقيم است ؟ و چه در تشريعيات چرا رسول ملك نيست ؟ چرا اين قرآن نازل شده بايد غير از اين باشد ؟ و همچنين در احكام هر كسى هواى نفس او يك نحوه است اگر خداوند طبق هواى نفس آنها خلق و روزى و تشريع كند علاوهء بر اينكه بر خلاف حكمت و مصلحت است چون اهواء آنها مختلف است اگر مطابق هواى نفس اين رفتار كند بر خلاف هواى نفس ديگريست .
باران ببارد ، يا نبارد ، خلق كند يا نكند ، عزت دهد يا ندهد ، مطابق نظر اين رسول بفرستد بر خلاف نظر ديگريست احكام ، هر يك يك نحوى مايل هستند البته دستگاه خلقت و دين تمام بهم مىخورد و فاسد مىشود .
(
لَفَسَدَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ وَ مَنْ فِيهِنَّ
) امروز مشاهده كنيد نمىتوانيد بر طبق نظر دو نفر رفتار كنيد چه رسد بر طبق نظر جميع كفار و مشركين و چون اين امر محال است ميفرمايد :
(
بَلْ أَتَيْناهُمْ بِذِكْرِهِمْ
) كه آنها را از خواب غفلت و ضلالت نجات دهيم و به خود بيايند و به فكر سعادت و رستگارى بيفتند و به ياد آورند روز جزا را و لكن بدبختانه اينها .
(
فَهُمْ عَنْ ذِكْرِهِمْ مُعْرِضُونَ
) ابدا توجه نمىكنند و از ضلالت و غفلت بيرون نمىآيند .
هذا ما عندنا و اللَّه العالم بما قال :