[ سوره المؤمنون ( 23 ) : آيه 66 ]
قَدْ كانَتْ آياتِي تُتْلى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ تَنْكِصُونَ ( 66 )
به تحقيق بود آيات من كه بر شما تلاوت مىشد پس بوديد شما كه عقب عقب بطور قهقرى برمىگشتيد .
(
قَدْ كانَتْ آياتِي
) آيات قرآن از بيان توحيد و رسالت انبياء و كيفيات معاد و بيان احكام و مواعظ و نصايح و قصص انبياء سلف و امم سابقه و غير اينها .
(
تُتْلى عَلَيْكُمْ
) كه پيغمبر اكرم بر شما تلاوت مىفرمود و مؤمنين بر شما ابلاغ ميكردند نظر به اينكه بر خلاف هواهاى نفسانيه شما بود منكر توحيد بوديد و غير او را پرستش مىكرديد و منكر رسالت بوديد و او را كذاب و ساحر و مجنون و مفترى مىدانستيد و منكر معاد بوديد كه پس از مردن پوسيده و ريسيده مىشديد و ديگر عود نميكرديد و احكام را هم پشت پا مىزديد و باختراعات خود عمل ميكرديد كه ميفرمايد :
(
وَ ما كانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكاءً وَ تَصْدِيَةً
) انفال آيهء 35 و معاصى الهيه را مرتكب ميشديد و هزار عيب ديگر .
(
فَكُنْتُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ
) عقب عقب مىرفتيد و دور مىشديد كه اصلا نشنويد .
(
تَنْكِصُونَ
) بطور قهقرى كه روى شما به طرف حضرت رسالت و مؤمنين بود بود كه نبادا تعقيب شما كنند و پشت شما به طرفى بود كه مىرفتيد فعلا نتيجهء افعال خود را مشاهده كنيد اما در دنيا به قتل و ذلت و قحط و ساير بليات و در آخرت به عذاب و جهنم و خلود و غضب الهى گرفتار شديد و ياور و ناصر و معينى هم نداريد .