بنى اسرائيل ، موسى و هارون را اطاعت كنند لذا ميفرمايد :
[ إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ ]
كه قبطيان باشند .
[ فَاسْتَكْبَرُوا ]
چه تكبرى كه بگويد :
[ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلى ]
و به حضرت موسى بگويد :
[ لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلهَاً غَيْرِي لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُونِينَ ]
شعراء آيهء 28 .
[ وَ كانُوا قَوْماً عالِينَ ]
علو بلند پروازى است كه حتى اراده كرد كه خداى موسى را بقتل رساند كه به وزيرش هامان گفت :
[ وَ قالَ فِرْعَوْنُ يا هامانُ ابْنِ لِي صَرْحاً لَعَلِّي أَبْلُغُ الْأَسْبابَ
الاية ] و تير رها كرد كه بخداى موسى بزند نگاه كنيد تكبر و بلند پروازى كار انسان را به كجا ميكشد ، كه مثل نمرود . شداد ، فرعون مىپروراند و امثال اينها بسيارند كه به اصطلاح با نيزه دم دماغ آنها نميتوان برد مخصوصا در بنى اميه و بنى العباس و سلاطين جور بلكه اجزاء آنها حتى پستترين افراد آنها چه تفرعناتى دارند كه كوچكترين بىاعتنايى چه عقوبتهاى سختى دارد ، نمىشود گفت بالاى چشمت ابرو است و ديگران را بنده و غلام خود مىپندارند ، چنانچه قوم فرعون گفتند :
[ سوره المؤمنون ( 23 ) : آيه 47 ]
فَقالُوا أَ نُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنا وَ قَوْمُهُما لَنا عابِدُونَ ( 47 )
آيا ما ايمان آورديم از براى دو بشر مثل ما و حال آن كه قوم و قبيله و طايفهء اين دو از براى ما بنده و غلام هستند .
[ فقالوا ] فرعون و ملائه [ أ نؤمن ] استفهام تعجبى است يعنى آيا همچه ممكن است كه ما با اين بزرگى و عظمت و سلطنت و دولت كه داريم به اندازهاى كه حضرت موسى عرض كرد در پيشگاه پروردگار [
وَ قالَ مُوسى رَبَّنا إِنَّكَ آتَيْتَ فِرْعَوْنَ