[ سوره المؤمنون ( 23 ) : آيه 44 ]
ثُمَّ أَرْسَلْنا رُسُلَنا تَتْرا كُلَّ ما جاءَ أُمَّةً رَسُولُها كَذَّبُوهُ فَأَتْبَعْنا بَعْضَهُمْ بَعْضاً وَ جَعَلْناهُمْ أَحادِيثَ فَبُعْداً لِقَوْمٍ لا يُؤْمِنُونَ ( 44 )
پس از آن رسول كه قبلا ذكر كرديم فرستاديم رسولان خود يكى بعد از ديگر پى در پى هر زمانى كه امتى را رسول آمد آن امت تكذيب كردند او را پس تابع كرديم ما بعض آنها را به بعض ديگر در عذاب و هلاكت و جعل فرموديم آنها را احاديث كه ذكر هلاكت آنها را بكنند پس بعد از رحمت باد براى قومى كه ايمان نمىآورند .
اين آيهء شريفه هم يكى از شواهد است كه رسولى كه قبلا ذكر فرمود هود بوده بعد از نوح كه بر قوم عاد فرستاده شده بود ، زيرا آن رسولانى كه ميفرمايد :
پى در پى فرستاديم .
(
ثُمَّ أَرْسَلْنا رُسُلَنا تَتْرا
) قبل از موسى بودند بقرينهء آيهء بعد كه ذكر موسى ميفرمايد : مثل صالح و ابراهيم و لوط و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و يوسف و شعيب كه هر يك بعد ديگرى آمدند .
و (
كُلَّ ما جاءَ أُمَّةً رَسُولُها
) آن امت تكذيب كردند او را .
(
كَذَّبُوهُ
) ثمود تكذيب صالح كردند ابراهيم را نمرود و تمام اهل زمين تكذيب كردند فقط لوط به او ايمان آورد حتى او را در آتش انداختند ، لوط را قومش حتى زن لوط تكذيب كردند شعيب را اهل مدين و اصحاب ايكه تكذيب كردند و همچنين بقيهء آنها .
(
فَأَتْبَعْنا بَعْضَهُمْ بَعْضاً
) در عذاب و هلاكت هر امتى را بيكنوع عذاب هلاك كرديم ، ثمود را بصيحه و صاعقه قوم ابراهيم ( نمرود ) را بيك پشه ، قوم لوط را به خسف و نزول حجارة اصحاب مدين و ايكه قوم شعيب را بصاعقه .
(
وَ جَعَلْناهُمْ أَحادِيثَ
) براى تنبيه ديگران كه بدانند نتيجهء تكذيب