جسارت كند يا اذيت طاقت نمىآوريم و اين قوه و قدرت در تمام انبياء و ائمه اطهار بود قضاياى ابراهيم و موسى و عيسى كه مكرر اشاره شد در مورد پيغمبر اكرم كه بفرمايد :
( ما اوذى نبى مثل ما اوذيت )
و مع ذلك صبر كند و نفرين نكند بلكه عرض كند .
( اللهم اهد قومى فانهم لا يعلمون )
و مثل امير المؤمنين عليه السلام كه بفرمايد
( صبرت و في العين قذى و في الحلق شجى )
حقير در خود مىنگرم اگر كسى جسارتى به خاندانم كرد اگر بتوانم او را مىكشم و اگر قدرت نداشته باشم از غصه هلاك مى شوم امير المؤمنين عليه السلام مقابل چشمش آن ملعون بگويد : ( يا قنفذ اضرب الزهرا ) يا جسارتهاى ديگر كه طاقت نوشتن ندارم و همچنين ساير ائمهء هدى در مقابل بنى اميه و بنى العباس بالاخص حضرت صادق عليه السلام در مقابل منصور دوانقى و از همه بالاتر امروز حضرت بقية اللَّه عجل اللَّه تعالى فرجه با مشاهدهء اين افعال و كردار جامعه بالاخص از اين هايى كه به اسم شيعه خود را معرفى كردند فقط به خود تسليت مىدهم .
به اين دو فرد از شعر كه :
كار پاكان را قياس از خود مگير * گر چه باشد در نوشتن شير شير
آن يكى شير است اندر باديه * واندگر شير است اندر باديه
آن يكى شير است كادم مىخورد * واندگر شير است كام مىخورد
[ سوره المؤمنون ( 23 ) : آيه 27 ]
فَأَوْحَيْنا إِلَيْهِ أَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنا وَ وَحْيِنا فَإِذا جاءَ أَمْرُنا وَ فارَ التَّنُّورُ فَاسْلُكْ فِيها مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَ أَهْلَكَ إِلاَّ مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْ وَ لا تُخاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ ( 27 )