يا در صفات صفات زائده گفتند ، يا در افعال مثل خلق و رزق شريك قرار دادند ، يا براى او دختر و پسر قائل شدند ملائكه را دختران او و آدم و عزيز و عيسى را پسران او . فقط از بركت فرمايشات ائمه بعضى از مؤمنين تا اندازهاى معرفت پيدا كردند .
(
إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ
) : قوت مقابل ضعف است .
(
عَزِيزٌ
) : مقابل ذليل ذلت و ضعف و فقر و احتياج خاص ممكنات است هم در حدوث و هم در بقاء و قوت و عزت و غنى خاص مقام ربوبى است .
[ سوره الحج ( 22 ) : آيه 75 ]
اللَّهُ يَصْطَفِي مِنَ الْمَلائِكَةِ رُسُلاً وَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ ( 75 )
خداوند متعال برگزيد از ملائكه رسولانى و از افراد ناس محققا خداوند شنوا و بينا است .
(
اللَّهُ يَصْطَفِي
) : اصطفاء برگزيده ، البته خداوند حكيم عادل تا لياقت رسالت نداشته باشند اختيار نميفرمايد و شرايط رسالت امورى است .
1 - عصمت هم از كليه معاصى در تمام عمر و هم از خطا و اشتباه و سهو و نسيان .
2 - افضليت از تمام امت در جميع اخلاق و اعمال دينيه .
3 - دارندهء دليل قطعى بر رسالت خود .
4 - نقص خلقى نداشته باشد .
5 - امراضى كه موجب تنفر ناس شود در او نباشد .
6 - عالم بجميع ما يحتاج اليه الامة في امر دينهم باشد .
7 - نسبش تا آدم أبو البشر پاك باشد .