است بدليل قوله تعالى در چند آيهء بعد :
« وَ الْبُدْنَ جَعَلْناها لَكُمْ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ »
و مراد از .
(
مَنافِعُ
) شير و ركوب او است و مراد از .
(
إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى
) : محلّ هدى است در منى ، و بعضى گفتند : جميع مناسك حجّ است والى أجل مسمّى تا موقع فراغ از اعمال است ، و مراد از منافع مثوباتى است كه بر هر يك از اعمال حجّ مترتّب مىشود ، بعضى گفتند : مطلق محرّمات الهى است كه معنى تقوى باشد كه فرمود : تعظيم شعائر از تقواى قلوب است و لكم فيها منافع فوائد دنيوى است و مثوبات اخروى ، و مراد الى اجل مسمّى تا ما دامى كه مراعات تقوى مىكنيد كه اگر خداى نخواسته ترك تقوى شد و آلوده بمحرّمات شدند اين منافع از دست مىرود ، بلكه بسا مثوبات اخروى هم از بين مىرود و حبط مىشود و ظاهر همين است و حمل بر بدنه يا مناسك حج از مصاديق آن است .
(
ثُمَّ مَحِلُّها إِلَى الْبَيْتِ الْعَتِيقِ
) : بعيد نيست كه مراد اعمال حجّ است و آخر آنها طواف نساء و نماز طواف است كه نزد كعبه است و اگر مراد بدنه بود محلها منى است نه بيت عتيق ، و اللَّه العالم .
[ سوره الحج ( 22 ) : آيه 34 ]
وَ لِكُلِّ أُمَّةٍ جَعَلْنا مَنْسَكاً لِيَذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلى ما رَزَقَهُمْ مِنْ بَهِيمَةِ الْأَنْعامِ فَإِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَلَهُ أَسْلِمُوا وَ بَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ ( 34 )
و از براى هر امّتى از امم انبياء سلف قرار داديم و جعل فرموديم منسكى براى اينكه ذكر كنند اسم الهى را بر آنچه روزى كرديم آنها را از بهيمهء انعام پس إله شما إله يكتا است بوحدت ذاتيّه پس براى او تسليم شويد و بشارت ده مخبتين را كه بندهگى حقّ مىكنند و خائف هستند .