(
وَ مَنْ يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحادٍ بِظُلْمٍ نُذِقْهُ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ
و كسى كه اراده كند در مسجد الحرام بالحاد بظلم مىچشانيم او را از عذاب دردناك .
(
وَ مَنْ يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحادٍ بِظُلْمٍ
) : الحاد ميل از حقّ است و معناى عامّى دارد كفّار و مشركين و لا مذهب را ملحد مىگويند چون از خدا و رسول برگشتند ، و كسانى كه اجتماع كردند در مسجد الحرام يا در مدينه براى اعراض از امير المؤمنين در اخبار ملحد ناميده شده ، اسماعيليّه كه در غيبت امام مىگويند تكليف نيست ملاحده شمرده شده مثل قماميّه كه صريحا بحقير قمام گفت در غيبت تكليف نيست ، و فرق اينها با اسماعيليّه اين است كه آنها اسماعيل را امام غايب مىدانند اينها حضرت بقية اللَّه را غايب مىگويند .
و الحاد در مسجد الحرام به مراعات نكردن احترام مسجد است به اينكه بزاق در مسجد بيندازند ، يا تنجيس كنند ، يا ادخال نجاست در آن كنند ، يا بدون احرام در مكّه وارد شوند ، يا ظلم در مسجد كنند حتّى بحيوانات حتّى بخادم خود بلكه در مكّه معظّمه و لذا بسيارى از علماء سكونت در مكّه را مذموم مىدانند براى اين كه آلوده به بىاحترامى نشود . و بر طبق اين مذكورات اخبار رسيده در برهان نقل كرده .
(
نُذِقْهُ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ
) : تمام اينها به عذاب دردناك گرفتار مىشوند .
[ سوره الحج ( 22 ) : آيه 26 ]
وَ إِذْ بَوَّأْنا لِإِبْراهِيمَ مَكانَ الْبَيْتِ أَنْ لا تُشْرِكْ بِي شَيْئاً وَ طَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَ الْقائِمِينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ ( 26 )
و زمانى كه جاى داديم از براى ابراهيم مكان بيت الحرام را ، دستور داديم