فرمود : همين نحوى كه آمد ترا آيات ما پس خود را بنسيان انداختى و همين نحو امروز بنسيان انداخته شدى ( بيان ) نسيان در اين آيه بمعنى فراموشى نيست كه رافع تكليف باشد ، چنانچه در حديث شريف رفع از پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و سلم است كه فرمود :
( رفع عن امّتى تسعة اشياء الخطاء و النسيان و ما استكرهوا عليه و ما لا يعلمون و ما لا يطيقون و ما اضطرّوا اليه الحديث )
مروى از خصال صدوق بسند صحيح ، بلكه رفع مؤاخذه از اكثر اين امور از مستقلّات عقليّه است ، بلكه مراد از نسيان ترك است به زبان مانديده ميگيرد خود را به گوش كرى مياندازد ، چنانچه حضرت نوح در پيشگاه احديّت عرض كرد (
وَ إِنِّي كُلَّما دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوا أَصابِعَهُمْ فِي آذانِهِمْ وَ اسْتَغْشَوْا ثِيابَهُمْ
الآية ) نوح آيهء 6 و بعبارت ديگر نفهميده ميگيرد ، و بالجمله مراد تعمّد از اعراض است و امروز هم ميان بعض عوام معروفست كه عذر تراشى ميكنند كه در خدمت علماء نميروند و پاى بيان مسائل دينى نمىنشينند و گوش بفرمايشات آنها نميدهند ميگويند : تكليف ما زياد مىشود .
(
قالَ كَذلِكَ أَتَتْكَ آياتُنا
) كه انبياء و رسل فرستاديم و كتب نازل كرديم و جعل احكام نموديم و به تو ابلاغ كرديم كه (
ما عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلاغُ
) .
(
فَنَسِيتَها
) تو اعراض كردى با اينكه واجب بود به روى فحص كنى حق را دست آورى بىاعتنايى كردى گوش بفرمايشات آنها ندادى از آنها دورى كردى .
(
وَ كَذلِكَ الْيَوْمَ تُنْسى
) جزاى آن بىاعتنائيها اين بىاعتنائيست كه بواطن ترا ظاهر كرديم و كورى باطنى تو ظاهر شد و اما چشم ظاهرى او باز است عذاب را مشاهده مىكند .
[ سوره طه ( 20 ) : آيه 127 ]
وَ كَذلِكَ نَجْزِي مَنْ أَسْرَفَ وَ لَمْ يُؤْمِنْ بِآياتِ رَبِّهِ وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَشَدُّ وَ أَبْقى ( 127 )
و همچنين جزا ميدهيم كسى كه زياده روى كند و ايمان نياورد بآيات پروردگارش و هر آينه عذاب آخرت شديدتر است و بقاء آن بيشتر است .