داشت حتى حضرت رسالت ذو الجناح و براق و يعفور داشت و گفتند هر مركبى كه حضرتش سوار ميشد به همان سن و قوه باقى بود و البغال كه بسيار محكم است در سوارى و الحمير كه اينها مركب سواريست و باركشى و سابقا چهار وادارها و چاووشها بسا متجاوز از هزار داشتند و كرايه ميدادند براى مسافرت مكه و اعتاب مقدسه و ساير مسافرتها و زينة و موجب عزت و شرافت صاحب خود بودند و سابقا هم هر خانه طويله داشت و چند مركب داشتند مخصوصا اعيان و اشراف .
وَ يَخْلُقُ ما لا تَعْلَمُونَ
يكى از معجزات بزرگ قرآن امروزه همين جمله است كه مثل ماشين باقسام مختلفه و ريل و هواپيما خلق فرمود كه چه اندازه مسافر و بار مىبرد و دليل بر اينكه مفاد آيه اينست گه در آيات سابقه بلفظ ماضى بيان فرموده و در اين جمله بلفظ مضارع نه آنچه مفسرين گفتند از انواع حيوانات و نباتات و جمادات زيرا اولا آنها را ميدانستند ، و ثانيا خلق فرموده بود .
[ سوره النحل ( 16 ) : آيه 9 ]
وَ عَلَى اللَّهِ قَصْدُ السَّبِيلِ وَ مِنْها جائِرٌ وَ لَوْ شاءَ لَهَداكُمْ أَجْمَعِينَ ( 9 )
و بر خداوند بمقتضاى حكمت و عدلش لازم است بيان راهنمايى و از اين راه اعوجاج هست و اگر خداوند بخواهد هر آينه هدايت ميفرمايد شما را بالتمام
وَ عَلَى اللَّهِ قَصْدُ السَّبِيلِ
نظر به اينكه اصل خلقت بشر براى عبادت و تحصيل كمال و نيل بسعادت و فيوضات الهيست .
ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ
ذاريات آيه 5 .
و البته عبادت و نيل بسعادت و تحصيل كمال موقوف بر دانستن اين راه است لذا خداوند عقل را عنايت فرموده مميّز حسن و قبح و خير و شر و نفع و ضرر و سعادت و شقاوت باشد و انبياء و كتب و احكام و دستورات فرستاد و اينست مراد قصد سبيل يعني بيان و موعظه و ارشاد نمايد كه بندهگان قصد آن راه كنند و نائل شوند .