على را خدا مىدانند ، و لذا تعبير بآلهه فرموده .
لِيَكُونُوا لَهُمْ عِزًّا
به توهّم و خيال اين كه اينها باعث شرافت و عزت آنها مى شوند در دنيا حوائج آنها را برميآورند از عمر و صحت و سلامت و ساير امور حتى در بسيارى از عوام مىگويند عمر و عزت و حوائج بدست ائمه طاهرين است ، مىگويند :
على عمرت دهد و امثال اينها ، و غافل از اين كه امر خلق و رزق و اماته و احياء و غنا و فقر و عزت و ذلت و صحت و مرض از افعال مختصه به خداى متعال است ، بلى خاندان در پيشگاه الهى شفاعت مىكنند و دعا مىكنند و از خدا طلب ميكنند خداوند هم در دنيا اجابت ميفرمايد و هم در آخرت .
اما غير خاندان عصمت و طهارت كه مشركين پرستش مىكنند كه هيچگونه اثرى و نفعى و نتيجهاى بر آنها ندارند ، و اين خاندان و بستگان آنها و ساير شفعاء حق شفاعت بآنها داده مىشود شفاعت ميكنند .
[ سوره مريم ( 19 ) : آيه 82 ]
كَلاَّ سَيَكْفُرُونَ بِعِبادَتِهِمْ وَ يَكُونُونَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا ( 82 )
هرگز چنين نيست كه اين عبادت الهيه باعث عزت آنها شود . بلكه باعث ذلة و خارى آنها مىشود ، زود باشد كه كافر شوند بعبادت آنها پس بوده باشند بر آنها ضد و مخالف كلا فرداى قيامت موقعى كه وارد مىشوند در صحراى محشر و مشاهده مىكنند اهوال يوم القيامة را خطاب مىرسد .
وَ قِيلَ ادْعُوا شُرَكاءَكُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُمْ وَ رَأَوُا الْعَذابَ
قصص آيهء 64 .
سَيَكْفُرُونَ بِعِبادَتِهِمْ
اين جمله قابل دو معنا است و بهر دو معنى در قرآن اشاره دارد ، يك معنى اين كه مرجع ضمير سيكفرون آلهه باشد و مرجع بعبادتهم آلههء مشركين كه آلهه آنها باشد .
دوم اين كه مرجع سيكفرون مشركين باشد و مرجع بعبادتهم آلههء كه مشركين منكر ميشوند كه ما عبادت آنها را نمىكرديم .