بايد انسان دشمنهاى خود را دور كند كه دنيا و هواى نفس و شيطان هستند و كنار گذارد و خود را مهيّا نمايد براى بندگى و اطاعت و فرمان بردارى پروردگار خود .
هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِيًّا
ذات مقدس پروردگار عالميان يكى است مثل و مانند و شبيه و عديل و ضدى و ندى از براى او نيست ذاتا و صفة و فعلا و عبادة و نظرا كه شرح آنها را مكرر بيان كرديم آن هم بتوحيدى كه امير المؤمنين بيان مىفرمايد :
در جنگ صفين كه به دو معنى صحيح است و به دو معنى غلط و باطل است و شرحش در مجلّد دوم در آيهء شريفه شهد اللَّه بيان شده ، توحيد بمعنى نفى اعضاء و اجزاء حتى وجود و ماهيت ، و بمعنى نفى صفات و عوارض ، نه توحيد عددى و نه جنسى و نوعى . .
[ سوره مريم ( 19 ) : آيه 66 ]
وَ يَقُولُ الْإِنْسانُ أَ إِذا ما مِتُّ لَسَوْفَ أُخْرَجُ حَيًّا ( 66 )
و ميگويد انسان آيا زمانى كه من مردم هر آينه زود باشد كه خارج ميشوم زنده ، اين كلام انكار معاد است و رد انبياء كه خبر از معاد مىدهند . در واقع انكار و تكذيب است به صورت استفهام .
وَ يَقُولُ الْإِنْسانُ
مراد انسان كافر است و الا انسان مؤمن معتقد بمعاد هست بلكه تمام مليين عالم مؤمن و كافر معتقد بمعاد هستند ، فقط طبيعى لا مذهب منكر معاد است . و تعبير به انسان اشاره به اين است كه انسان صاحب عقل و شعور چرا منكر معاد مىشود با اينكه ادلهء عقليّه بر ثبوت معاد هست و هر كس قائل بمبدأ شد قائل بمعاد هست و انكار معاد انكار بمبدأ است و مبدأ از ضروريات اوليّه عقل است احتياج بدليل ندارد .
أَ فِي اللَّهِ شَكٌّ فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
ابراهيم آيه 10 در دعاء عرفه سيد - الشّهداء عليه السّلام
الغيرك من الظهور ما ليس لك عميت عين لا ترك .
أَ إِذا ما مِتُّ
در بسيارى از آيات اين اشكال را از كفار منكر معاد نقل فرمود مثل
إِذا مُزِّقْتُمْ