ذكر فرمود .
الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ
نعمتهاى خداوند بر انبياء فوق جميع نعم الهى است كه آنها را مقدم بر جميع ملائكه و مقربان درگاه الهى است و مقام خلافة اللّهى به آنها عنايت فرمود و درجهء اعلاى بهشت را بر آنها مقرر داشت و غير اينها از نعم دنيوى و اخروى حتى طاعت آنها را قرين اطاعة خود مقرر فرمود .
من النبيّين انبياء منحصر به اين ده نفر نبودند اين ده نفر بعض انبياء هستند كلمهء من تبعيضيّه است .
مِنْ ذُرِّيَّةِ آدَمَ
نوع مفسرين بلكه جميع آنها اين جمله را با جمل بعد بيان اين مذكورات در آيات قبل كه انبياء مذكورين ميدانند ، چنانچه قبلا هم به نظر ميآيد كه در ترجمه بيان كرديم ، لكن فعلا كأنه الهام شد كه بيان جميع انبياء باشد - يعنى - النبيين كه انبياء كلا از ذريهء آدم هستند ، شيث و ادريس تا نوح عليهم السّلام .
وَ مِمَّنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ
كه سام ابن نوح باشد تا حضرت ابراهيم و لوط .
وَ مِنْ ذُرِّيَّةِ إِبْراهِيمَ
كه اسماعيل و اسحق هستند . « و اسرائيل » يعنى از ذريهء اسرائيل يعقوب و يوسف و داود و سليمان و زكريا و يحيى و عيسى و ساير انبياء بنى اسرائيل .
وَ مِمَّنْ هَدَيْنا وَ اجْتَبَيْنا
كه وجود مقدس رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و إله و ائمه اطهار عليهم السّلام هستند كه آنها را برگزيد بر جميع ممكنات از انبياء و ملائكه و اين جملهء مستقله است .
إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُ الرَّحْمنِ
مخصوص به همين جملهء آخر است ، و آيات رحمن آيات شريفه قرآن است ، زيرا در زمان انبياء سلف قرآن نازل نشده بود فقط اين خاندان هستند .
خَرُّوا سُجَّداً
بمعرفت عظمت پروردگار و سجدههاى آنها بسيار طولانى مخصوصا زين العابدين و موسى بن جعفر عليهما السّلام .