[ سوره الكهف ( 18 ) : آيه 103 ]
قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمالاً ( 103 )
بگو بجميع اهل عالم آيا شما را خبر دهم كه كيانند كه خسران و زيان آنها از همه طوائف جنّ و انس بيشتر است و اعمال آنها كلّا هباء منثورا است در باب تجارت اگر سرمايه نفع پيدا كرد او را ربح ميگويند و اگر كسر پيدا كرد خسران ميگويند و اگر بكلّى سرمايه از دست رفت خسرانش زيادتر مىشود و اگر ورشكست شد كه علاوه از رفتن سرمايه مديون خلق شد اين اخسر از كلّ است و چون ايمان شرط صحت كلّ عباداتست و كسانى كه ايمان نداشته باشد كليه عباداتش هباء منثورا مىشود بدتر از اين اينكه قبايح و معاصى را عمل خوب بداند و اعمال حسنه و عبادات را بد بشمارد لذا ميفرمايد
قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمالًا
كه اينها كيانند ؟
[ سوره الكهف ( 18 ) : آيه 104 ]
الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً ( 104 )
كسانى هستند كه سعى آنها در زندگانى و اعمال آنها در ضلالت و گمراهى است ولى آنها گمان ميكنند آنها خوبى ميكنند و كارها و اعمال آنها صحيح و بجا و خوبست مصداق اين آيه شريفه امروز در جامعه بسيار است مردان ريش ميتراشند زلف ميگذارند كسب حرام ميكنند تنزيل ميگيرند آلات ساز و آواز در منازل و مغازهها كوك ميكنند سينما و تماشاخانه ميروند ظلم و تعدّى و تقلّب رواج دارد زنها مكشوفه بيرون ميآيند و و و و تمام اينها را عمل خوب ميشمارند و اگر كسانى كه از اين امور اجتناب ميكنند آنها را سفيه و جاهل و كهنه پرست و امل ميشمارند و در باب اصول گفتهايم كه علّة بسا معمّم مىشود و بسا مخصّص مثلا اگر گفتند الخمر حرام لانه مسكر شامل هر مسكرى مىشود و اگر بر فرض خمرى باشد كه مسكر نباشد خارج است لذا
الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا
بمنزلهء علّت است شامل غير كفّار هم مىشود كسانى كه مصداق
وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً
هستند .