اسباب ضلالت در دسترس او قرار ميدهد كه بسوء اختيار در ضلالت بيفتد
فَلَنْ تَجِدَ
هرگز نمييابى
لَهُ وَلِيًّا مُرْشِداً
نه ناصر دارند و نه ارشاد كننده .
[ سوره الكهف ( 18 ) : آيه 18 ]
وَ تَحْسَبُهُمْ أَيْقاظاً وَ هُمْ رُقُودٌ وَ نُقَلِّبُهُمْ ذاتَ الْيَمِينِ وَ ذاتَ الشِّمالِ وَ كَلْبُهُمْ باسِطٌ ذِراعَيْهِ بِالْوَصِيدِ لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِراراً وَ لَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْباً ( 18 )
و گمان مىكنى آنها بيدارند و حال آنكه در خواب هستند و بسا بر دنده راست مىغلطند و بسا بر دنده چپ و سگ آنها پهن كرده دو زراع خود را روى خاك اگر مطلع شوى بر آنها هر آينه پشت مىكنى بآنها و فرار مىكنى و رعب و ترسى از آنها پيدا ميكنى و پر ميشوى از ترس
وَ تَحْسَبُهُمْ أَيْقاظاً
چون چشمهاى آنها باز است و لبهاى آنها متبسّم است مثل اينكه با هم تكلّم مىكنند و به يكديگر نگاه مىكنند
وَ هُمْ رُقُودٌ
گوشهاى آنها و قلب آنها خواب است كه نمىشنوند و درك نمىكنند فقط نفس ميكشند
وَ نُقَلِّبُهُمْ ذاتَ الْيَمِينِ وَ ذاتَ الشِّمالِ
مثل آدم خواب كه گاهى به پهلوى راست مىغلطد و چون خسته مىشود به پهلوى چپ بر ميگردد .
وَ كَلْبُهُمْ باسِطٌ ذِراعَيْهِ بِالْوَصِيدِ
.
در خبر دارد از حيوانات سه حيوان در بهشت مىروند يكى سگ اصحاب كهف است كه با آنها تكلّم كرد و براى حفظ آنها از حيوانات موذيه و آفات در خلف آنها آمد و اختلاف كردند كه كجا نشست بعضى گفتند درب غار بعضى گفتند قدرى دور تر از غار بعضى گفتند در غار نزديك درب و اين اقرب است چون كفّار آمدند براى پيدا كردن آنها تا درب غار هم آمدند اگر بيرون غار بود آنها را پيدا مى كردند و احتمال ندادند كه آنها در غار باشند و از آيات قدرت اينكه اين سگ بيدار بود نه گرسنه بود و نه تشنه و دو ذراع خود را بر زمين پهن كرد
لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِراراً
خداوند يك عظمت و بزرگى به آنها داد كه هر كه مشاهده كند فرار كند .