أَجْراً حَسَناً
اجر حسن اجريست كه بهر گونه نعمتى نائل شود و از جميع بليّات محفوظ باشد دنيوى و اخروى و بالاخص بهشت جاويد
ماكِثِينَ فِيهِ
در آن اجر حسن ( ابدا ) كه دوام و خلود دارد كه يكى از ضروريات دين مسئله خلود است و آيات شريفه و اخبار آل اطهار مشحونست و منكر آن كافر و مرتد است .
[ سوره الكهف ( 18 ) : آيه 4 ]
وَ يُنْذِرَ الَّذِينَ قالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً ( 4 )
و اين قرآن انذار مىكند كسانى كه گفتند خداوند متعال اخذ ولد كرده اولاد پيدا كرده كسانى كه اين قول را اتخاذ كردند سه طايفه هستند مشركين كه گفتند ملائكه دختران خدا هستند و يهود كه آدم را پسر خدا ميدانند و گفتند عزير ابن اللَّه است .
و نصارى كه گفتند مسيح ابن اللَّه است بلكه يهود و نصارى گفتند
نَحْنُ أَبْناءُ اللَّهِ وَ أَحِبَّاؤُهُ
البته وقتى كه آدم ابن اللَّه باشد تمام اولاد او ابناء اللَّه ميشوند و اين قول مستلزم كفريّات زيادى مىشود بايد خدا را جسم و ذى اجزاء بدانند و محل حوادث بدانند و براى او مكان و انتقال قرار دهند و او را محتاج بدانند و شريك قائل شوند اين قرآن مجيد در بسيارى از آيات شريفه به اين مطلب تذكر داد .
وَ يُنْذِرَ الَّذِينَ قالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً
كه اين قول كفر محض است و عذاب مخلّد دارد بلكه چندين جهة عذاب متوجه آنها مىشود بعلاوه از آن كفريات تكذيب جميع انبياء است زيرا تمام مأمور بدعوت بتوحيد و يگانگى حق بودند و دعوت مىكردند و تكذيب قرآن مجيد و منكر ضروريات و مفاسد ديگر هم هست چنانچه مىفرمايد :
[ سوره الكهف ( 18 ) : آيه 5 ]
ما لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ وَ لا لِآبائِهِمْ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ أَفْواهِهِمْ إِنْ يَقُولُونَ إِلاَّ كَذِباً ( 5 )
نيست از براى آنها در اين قول علمى و مدركى و نه از براى پدران آنها