و زمانى كه متوجه شد بشما ضررى در دريا از دست ميدهيد و رها مىكنيد آنچه را كه ميپرستيد از خدايان خود مگر خداوند متعال را پس چون نجات داد شما را از دريا و بساحل رسيديد اعراض ميكنيد از خدا و همان الهه خود را مى پرستيد و انسان هست كافر و كفور
وَ إِذا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِي الْبَحْرِ
به اينكه دريا متلاطم شد و كشتى ملما شد و چهار موجه شد و بادها از اطراف وزيدن گرفته و مشرف بر هلاكت شديد
ضَلَّ مَنْ تَدْعُونَ
الهه خود را از نظر مياندازيد و به آنها توجه نميكنيد چون ميدانيد كه آنها نجات بخش نيستند (
إِلَّا إِيَّاهُ )
فقط توجه به خداوند متعال ميكنيد و او را ميخوانيد و استغاثه مىكنيد
فَلَمَّا نَجَّاكُمْ إِلَى الْبَرِّ
پس چون خداوند شما را نجات داد و به خشكى رسانيد اعرضتم باز اعراض مىكنيد و به همان شرك اولى برميگرديد
وَ كانَ الْإِنْسانُ كَفُوراً
كفور ثبات بر كفر است كه دست از كفر خود برنميدارند در خبر دارد زنديقى يعنى لا مذهب كه هيچ دينى اختيار نكرده و طبيعى صرف و دهرى محض بود خدمت حضرت صادق عليه السّلام شرفياب شد و عرض كرد ( ما الدليل على ربك ) حضرت چون از حال او با خبر بود فرمود آيا كشتى سوار شدهاى گفت مكرر كشتى سوار شدهام فرمود آيا كشتى ملما شده گفت يك مرتبه غرق شد فرمود تو چه كردى گفت خود را بپاره تخته رساندم و بر او قرار گرفتم فرمود آيا در آن وقت متوجه شدى كسى هست كه تو را نجات دهد گفت بلى فرمود همان پروردگار منست كه گفتند در حال اضطرار هر نفسى متوجه خدا مىشود حتى حيوانات .
چنانچه نقل كردند از يك شكارچى گفت در سال خشكسالى به شكار بودم بز - كوهى از دور گودالى به نظر آورد كه در او آب است بسرعت آمد ديد خشك است سر بلند كرد به طرف بالا و اشك از چشمش جارى شد فورا ابرى آمد و باران شديدى گودال پر از آب شد آشاميد و رفت .
[ سوره الإسراء ( 17 ) : آيه 68 ]
أَ فَأَمِنْتُمْ أَنْ يَخْسِفَ بِكُمْ جانِبَ الْبَرِّ أَوْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حاصِباً ثُمَّ لا تَجِدُوا لَكُمْ وَكِيلاً ( 68 )