گفتند يعنى شريك بر خداوند قائل شدند فقط طبيعى دهرى لا مذهب منكر است آنها هم منكر آلهه مشركين هستند .
لذا ميفرمايد ( قل ) به اين مشركين ( لو كان ) بر فرض محال چون لو امتناعيه است ( معه ) يعنى با خداوند متعال ( آلهة ) الهه ديگرى هم بود (
كَما يَقُولُونَ )
چنانچه مشركين قائل هستند البته اينها آلهه خود را هم مخلوق خدا ميدانند و واسطه ميپندارند و رابطه بين خلق و خالق ميگويند چنانچه گفتند :
ما نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونا إِلَى اللَّهِ زُلْفى
زمر آيه 4 و گفتند
وَ اللَّهُ أَمَرَنا بِها
اعراف آيه 27 .
و نيز اگر سؤال كنى
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ
عنكبوت آيه 61
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ نَزَّلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِ مَوْتِها لَيَقُولُنَّ اللَّهُ
عنكبوت آيه 63 و غير اينها از آيات شريفه پس بايد يك برهانى و دليل منطقى داشته باشيد كه اين آلهه شما يك رابطه با خدا داشته باشند ما مسلمين در حق انبياء تا اقامه معجزه نكنند يا اخبار نبى ثابت النبوة يا معصوم ثابت العصمه نباشد تصديق نمىكنيم شما مشركين چه مدرك و برهانى داريد با اينكه اصنام شما يك جمادى بيش نيستند كه بدست خود ميتراشيد
أَ تَعْبُدُونَ ما تَنْحِتُونَ
صافات آيه 93 .
أَ لَهُمْ أَرْجُلٌ يَمْشُونَ بِها أَمْ لَهُمْ أَيْدٍ يَبْطِشُونَ بِها أَمْ لَهُمْ أَعْيُنٌ يُبْصِرُونَ بِها أَمْ لَهُمْ آذانٌ يَسْمَعُونَ بِها
اعراف آيه 195
إِذاً لَابْتَغَوْا إِلى ذِي الْعَرْشِ سَبِيلًا
ذى العرش ذات ربوبى كه خالق عرش است كه محيط بجميع عالم جسمانيست بايد اين اصنام شما يك راهى و ربطى به او داشته باشند و دستورى گرفته باشند كه بيائيد ما را پرستش كنيد و چون ندارند و نميتوانند پس آلهه نيستند و الوهيت مختص به او است .