اسمعى يا جارة است
مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ
شرك اقسامى دارد شرك ذاتى منسوب بابن كمّونه شرك عبادتى مثل طبقات مشركين شرك صفاتى مثل بعض عامه كه صفات زائده قائل شدند شرك افعالى كه امر خلق و رزق را مستند بملائكه و انبياء و ائمه و بخورشيد و ماه و كواكب و غير اينها ميدانند و شرك نظرى كه امورات را مستند باسباب ظاهر ميپندارند ( فتلقى ) فاء تفريع است كه القاء ( في جهنم ) مستند به اين شرك است كه قابل مغفرت هم نيست
إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ
نساء آيه 48 ( ملوما هم خودت خود را ملامت ميكنى هم ملائكه و هم اهل جنت و نار ( مدحورا ) رانده شده از درگاه ربوبى و مقام قرب الى اللَّه و از جنت و از عنايات و تفضلات الهى چنانچه شيطان رانده شد و مورد لعن الهى واقع شد كه معناى لعن همان دورى از رحمت الهى است .
[ سوره الإسراء ( 17 ) : آيه 40 ]
أَ فَأَصْفاكُمْ رَبُّكُمْ بِالْبَنِينَ وَ اتَّخَذَ مِنَ الْمَلائِكَةِ إِناثاً إِنَّكُمْ لَتَقُولُونَ قَوْلاً عَظِيماً ( 40 )
آيا برگزيد خداوند شما را بپسران و گرفت از ملائكه دختران محققا شما هر آينه مىگوييد گفتار بزرگى
أَ فَأَصْفاكُمْ رَبُّكُمْ بِالْبَنِينَ
نظر به اينكه مشركين بسيار از دختر بدشان مىآمد حتى اگر خبر به آنها ميرسيد كه دختر پيدا كردهء صورتش سياه ميشد و غيظ و غضب ميكرد
وَ إِذا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِالْأُنْثى ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَ هُوَ كَظِيمٌ
نحل آيه 40 حتى ميبردند زنده زير خاك ميكردند و خود را از مردم مخفى مىكردند از روى خجلت .
يَتَوارى مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوءِ ما بُشِّرَ بِهِ أَ يُمْسِكُهُ عَلى هُونٍ أَمْ يَدُسُّهُ فِي التُّرابِ
نحل آيه 59 ولى بپسر بسيار علاقهمند بودند و لو از زنا باشد چنانچه در حق ابن زياد چهل نفر مدعى شدند كه از من است چون با مرجانه زنا كرده بودند و چون ابهام پاى او شبيه به زياد بود گفتند ابن زياد
وَ اتَّخَذَ مِنَ الْمَلائِكَةِ إِناثاً
چون