[ سوره الإسراء ( 17 ) : آيه 31 ]
وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَ إِيَّاكُمْ إِنَّ قَتْلَهُمْ كانَ خِطْأً كَبِيراً ( 31 )
نكشيد اولاد خود را از ترس تنگ دستى ما روزى ميدهيم آنها را و شما را محققا قتل آنها خطاء بزرگيست قتل نفس يكى از گناهان كبيره است و باعث خلود در جهنم است چنانچه ميفرمايد :
وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فِيها
نساء آيه 93 .
و اين آيه بدلالت التزاميه دلالت دارد كه بدون ايمان از دنيا ميرود زيرا مؤمن مخلد در جهنم نيست مگر تائب شود و امروز اين معصيت بسيار رواج دارد زيرا بچهها را در رحم مادر سقط ميكنند يا از ترس مخارج آنها يا براى اينكه از زيبايى نيفتند يا براى اينكه به زحمت شير دادن يا خشك و تر و بچهدارى نيفتند بعلاوه ديه هم دارد بعد از انعقاد نطفه يا علقه يا مضغه يا صورت بندى تا روح تعلّق بگيرد باختلاف و در جاهليت دخترها را زنده زير خاك ميكردند از همين ترس املاق كه در آيات شريفه تصريح فرموده :
وَ إِذا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِالْأُنْثى ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَ هُوَ كَظِيمٌ يَتَوارى مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوءِ ما بُشِّرَ بِهِ أَ يُمْسِكُهُ عَلى هُونٍ أَمْ يَدُسُّهُ فِي التُّرابِ أَلا ساءَ ما يَحْكُمُونَ
. آيه 60 و 61
وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلاقٍ
بتجربه حتى بر خود حقير معلوم شده و از اخبارهم استفاده مىشود كه اولاد بخصوص دختر باعث سعة رزق مىشود نه ضيق
نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ
نوع بشر توهم ميكنند كه رزق منوط باقدام و جديت خود بشر است غافل از اينكه
إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ
ذاريات آيه 58 .
غم روزى مخور بر هم مزن اوراق دفتر را * كه يزدان پر كند پيش از ولد پستان مادر را
و رزق بجميع اقسام رزق از حيات و علم و توفيق و امور معيشتى از اكل و شرب و لباس و غير اينها بيد قدرت او است .
و اياكم شما قدرت بر جلب نفعى يا دفع ضررى از خود نداريد .