شعب ابى طالب گرفتار بود پس از رجعتش بمدينه قضاياى بدر احزاب احد و غير اينها پيش آمد كه خودش فرمود
ما او ذى نبى مثل ما اوذيت
ديگر صبر بر مشاق بتبليغ رسالت و احكام و دعوت باسلام و اعراض آنها و عدم اعتناء ديگر صبر بر افعال منافقين ظاهر مسلمان نميتوانست آنها را رد كند و نه تحمل كند بلكه ميدانست پس از او با اهل بيتش چه مىكنند (
وَ ما صَبْرُكَ إِلَّا بِاللَّهِ )
بتوفيق الهى و حفظ خداوند و تأييد پروردگارى اين مقام صبر را خداوند بشما عنايت فرمود (
وَ لا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ )
كه چرا ايمان نميآورند و اجابت نمىكنند و خود را از عذاب الهى نجات نمىدهند اينها قابل هدايت نيستند
ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ
حجر آيه 3
وَ لا تَكُ فِي ضَيْقٍ مِمَّا يَمْكُرُونَ
زيرا مكر آنها به خود آنها برميگردد
وَ مَكَرُوا وَ مَكَرَ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ
آل عمران آيه 47 .
وَ يَمْكُرُونَ وَ يَمْكُرُ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ
انفال آيه 30
[ سوره النحل ( 16 ) : آيه 128 ]
إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَوْا وَ الَّذِينَ هُمْ مُحْسِنُونَ ( 128 )
محققا خداوند با كسانيست كه پرهيزكارند و كسانى كه آنها نيكوكارند (
إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَوْا )
معيت خداوند نگهبانى و عنايت و تفضل است و جزاء دهنده است و الا خداوند با تمام ما سوى اللَّه معيت دارد يعنى خبير و بصير و سميع است چنانچه ميفرمايد
ما يَكُونُ مِنْ نَجْوى ثَلاثَةٍ إِلَّا هُوَ رابِعُهُمْ وَ لا خَمْسَةٍ إِلَّا هُوَ سادِسُهُمْ وَ لا أَدْنى مِنْ ذلِكَ وَ لا أَكْثَرَ إِلَّا هُوَ مَعَهُمْ
مجادله آيه 8 و مكرر گفتهايم كه تقوى مراتبى و درجاتى دارد تقواى از عقائد فاسده از شرك و كفر و ضلالت تقواي از معاصى كه موجب زوال ايمان مىشود و لو حين الموت تقوى از معاصى كبار تقوى از كليه معاصي تقوى از زخارف دنيوى تقواى از امورى كه باعث بر ترك ذكر خدا مىشود تقواى از توجه به غير خدا
وَ الَّذِينَ هُمْ مُحْسِنُونَ
محسن فاعل فعل حسن است و احسان تارة احسان بنفس است اشتغال بعبادت و اطاعت و تحصيل علم و تزكيه اخلاق و تارة