مراجعه فرمائيد ( تنبيه ) احكام شرعيه بر طبق مذهب اماميه تابع حكم و مصالح است و حكم و مصالح اگر ذاتيه باشد حكم تغيير پذير نيست و قابل نسخ هم نيست در جميع شرايع ثابت است و اگر بوجوه و اعتبار باشد قابل تغيير است و مورد نسخ هم وارد مىشود و اختلاف مكلفين و اختلاف ازمنه و اختلاف حالات و نيات و غير اينها تغيير مىكند مثلا ضرب يتيم للتاديب حسن و للتشفى قبيح تكبر بر متكبّرين حسن و بر متواضعين قبيح چنانچه فرمود
تكبروا مع المتكبرين
احكام مسافر با حاضر مختلف مىشود احكام رجال با نساء مختلف است مريض و سالم حاضر و غائب غنى و فقير عالم و جاهل عامد و ناسى مطيع و عاصى مؤمن و كافر و غير اينها الى ما شاء اللَّه و عالم به اين وجوه و اعتبارات خداوند تبارك و تعالى است و همچنين در افعال تكوينيه الهيه كه ميفرمايد :
وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لكِنْ كَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ
اعراف آيه 94 و يهود براى قساوت قلوب آنها و طغيان و سركشى خداوند احكام شديد بر آنها قرار داد چنانچه در آيه شريفه آمن الرسول آخر سوره بقره از قول مؤمنين نقل ميفرمايد
رَبَّنا وَ لا تَحْمِلْ عَلَيْنا إِصْراً كَما حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنا
لذا ميفرمايد :
وَ عَلَى الَّذِينَ هادُوا
چون اكثر آنها از نسل يهودا فرزند يعقوب بودند آنها را يهود گفتند و معناى هادوا اشاره بيهود است
حَرَّمْنا ما قَصَصْنا عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ
كه اشاره به آيه سوره انعام كه قبلا ذكر شد
وَ ما ظَلَمْناهُمْ
براى رفع توهم است كه چرا فرق بين بندهگان گذارده شده سببش را بيان ميفرمايد
وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
كه اين هم يك نوع عقوبت است مثلا بلاهايى كه بر امم سابقه نازل شده و عقوباتى كه در آخرت براى كفار هست كه تمام براى ظلم بنفس است چنانچه در بسيارى از آيات تصريح فرموده .