و حرام بذاته حرام نيست لكن از راه حرام بدست مياورد از راه سرقت غصب ظلم كسب حرام و امثال اينها
وَ اشْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ
شكر نعمت بدانى از جانب او است و به مصرفى كه او خواسته صرف كنى و به زبان شكر گذار باشى و سجده شكر كنى شكر قلبى لسانى جوارحى و در مقابلش بندهگى كنى كه ميفرمايد
إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ
شرك نياورى بجميع اقسام شرك ذاتى صفتى افعالى عبادتى نظرى .
[ سوره النحل ( 16 ) : آيه 115 ]
إِنَّما حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَ الدَّمَ وَ لَحْمَ الْخِنْزِيرِ وَ ما أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ باغٍ وَ لا عادٍ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 115 )
جز اين نيست كه خداوند حرام فرموده بر تمام شما ميته و خون و گوشت خوك و آنچه براى بتها و بنام آنها ميكشيد پس كسى كه از روى اضطرار و حفظ نفس اكل نمود به شرط آنكه تجاوز و تعدى نكرده باشد پس محققا خداوند آمرزنده و رحم كننده است .
إِنَّما حَرَّمَ عَلَيْكُمُ
خطاب بجميع مكلفين است كه تمام افراد بشر را شامل مىشود زيرا پيغمبر مبعوث بر كافه جن و انس است .
( الميتة ) ميته مقابل مذكّى است كه داراى جميع شرائط تذكيه باشد اولا قابل تذكيه باشد حيوانات حرام گوشت مثل سگ گربه موش شير ببر پلنگ روباه شغال و امثال اينها قابليت تذكيه ندارند فقط حيوان حلال گوشت قابل تذكيه است و ثانيا شرايط تذكيه را بايد مراعات كرد .
( 1 ) تذكيه كننده مسلم باشد .
( 2 ) رو به قبله باشد .
( 3 ) حين تذكيه بسم اللَّه گويد .
( 4 ) فرى اوداج اربعه بشود كه ذبح گويند در مثل گاو و گوسفند يا نحر كنند در شتر .